Het gedoe van een lekke band

Het mooiste had het geweest als de fietsenmaker smalend had gekeken of op z'n minst minachtend had gegrinnikt. Dat was echter niet het geval toen ik met mijn fiets voor hem stond en zei: 'Ik heb een lekke band. Zoals je straks wel zult zien, heb ik zelf geprobeerd om hem te plakken, maar blijkbaar niet goed genoeg, want hij blijft leeglopen.' Op een verloren zondagmiddag had ik inderdaad geprobeerd mijn band te plakken. Ik had mijn fiets in de woonkamer gezet, zodat niemand op straat mijn geklungel zou zien. Dat had al genoeg voeten in de aarde, want ik woon twee hoog en heb een uiterst smalle trap. Het loswrikken van de buitenband kostte me een paar uur, om van de krachttermen die frequent uit mijn mond rolden nog maar te zwijgen. Het gaatje in de binnenband had ik snel gevonden, maar het...

D-day
DOOIE MEXICANEN IN HET DORP Hoekig test Hoekig
test

Hoekig
Ten strijde trekken

Wanneer de Mathenesserbrug openstaat om er een binnenvaartschip door te laten, dan drommen auto's, brommers, fietsers, scootmobiels en voetgangers aan weerszijden van de ophaalbrug samen, gelaten wachtend tot ze hun reis kunnen voortzetten. Wanneer de brug langzaam begint te dalen, krijg ik een welhaast onbedwingbare kriebel in mijn donder. Het voelt alsof er een slagveld begint. Ik moet de neiging onderdrukken naar de voetgangers aan de overkant te stormen om er op los te beuken. Gelukkig laat ik mijn samoeraizwaard altijd thuis.

D-day
Afluisteren tot Leuvehaven Ogen/Oren Waarom Rotterdammers niet naar Birma gaan Kunziana
Ik kan me niets herinneren, maar het is een mooi verhaal

Liefde is iets vanzelfsprekends, heeft Frank Zappa ooit in een interview gezegd. Vanuit dat gegeven moet je kunst maken, beweerde hij, want pas met dat gegeven kan je de kunst op een hoger plan tillen. Ik geloof dat ik zijn redenatie wel begrijp en dat ik het in zekere zin zelfs met hem eens ben. Toch ervaar ik het anders wanneer ik zelf schrijf. Mijn teksten hebben geen vanzelfsprekende basis van liefde. Juist het tegenovergestelde; zij ontstaan juist als bezwering van al mijn particuliere angsten. In dat moeras van angsten bevindt zich ook de angst dat mijn vrouw me verlaat en dat ik weer in die doffe ellende van weleer zink. Met die immer sluimerende angst is mijn behoefte ontstaan om al mijn ervaringen met haar te documenteren. Als mijn vrouw niet meer van me houdt, dan heb ik tenminst...

D-day
Politie op bezoek, maar niet genodigd

Na een verdovende avond in De Schouw zat ik op mijn fiets naar huis. Voor mijn appartement werd ik aangehouden door twee agenten. ‘Waarom werkt uw licht niet?’ vroeg een van de agenten. Ik kon daar geen goede smoes voor bedenken. Het was luiheid en desinteresse om mijn licht te laten repareren. Daarbij had het weinig zin, want in mijn buurt overleeft het licht nooit langer dan vierentwintig uur. ‘Heeft u gedronken?’ vroeg dezelfde agent Ik knikte bevestigend. Het had geen zin om daarover te liegen. ‘Mag ik uw identiteitsbewijs zien?’ ging hij verder. Ausweis bitte, dacht ik, maar hield ik wijselijk voor me. ‘Die heb ik niet bij me,’ zei ik daarentegen. ‘Maar ik woon hier, dus ik kan hem wel even pakken.’ ‘Dan loop ik wel even mee,' zei de agent. Dat vond ik nogal brutaal. Ik zeg toch ook n...

D-day

Pagina's