Als een aangespoelde potvis

2-8-2013 10:46

Door Daniël Dee

Ik neem de tram naar het centrum. Fietsen is goedkoper, maar ook vermoeiender. Zeker met deze temperatuur. Ik weet sowieso niet wat ik met mezelf aanmoet in deze hitte. Mijn eerste (Pavlov)reactie (klassieke conditionering, voorwaardelijke reflex) is dan om te gaan consumeren. Ik moet iets kopen, om me – al is het maar kortstondig – behaaglijk te voelen. Bij voorkeur een boek of een dvd. Al zou ik niet weten welke. Ik heb momenteel niet eens de puf om iets te lezen of te kijken.

Vroeger ging ik gewoon blowen, om Bart Chabot te citeren: 'Had je een drukke dag als je een brief moest posten.' Vroeger was alles beter, maar nu voorgoed voorbij. Ik blow niet meer, maar dat is niet uit principe. Het spul van tegenwoordig vind ik veel te sterk. Een milde high is er niet meer bij. Je neemt twee hijsjes en je loopt achteruit, zonder dat je het zelf in de gaten hebt.

Voor me in de tram zegt een tienermeisje tegen een tienerjongen: 'Ik wil groots en meeslepend leven.' Ze zegt het echt, maar ik kan het haar niet kwalijk nemen. Het is de onbezonnenheid van de jeugd. De jongen naast haar knikt. Of hij haar daadwerkelijk gehoord heeft is maar de vraag, met zijn Beats by Dr. Dre-koptelefoon op zijn oren. People aren't hearing eachother, ze doen niet eens meer hun best om de schijn op te houden.

Voor mij hoeft het niet groots en meeslepend te zijn. Ik ben al content als het straks donker is en de temperatuur weer acceptabel. Tot die tijd blijf ik kalm op de bank liggen wachten, op een grootse en meeslepende wijze, dat dan weer wel. 'Als een aangespoelde potvis,' zoals mijn geliefde het omschrijft. De dvd die ik dan gekocht zal hebben, nog strak in het folie, heb ik dan reeds in de kast gezet naast de andere dvd's die ik ook nog niet bekeken heb.

Ik maak niets mee, maar ik hoef ook niets mee te maken. Het is prima zo, al levert het geen grootse en meeslepende literatuur op. Het enige dat ik kan bedenken is dat ik vannacht weer eens tot op het bot ben getergd door een mug. Hij haalde het bloed onder mijn nagels vandaan; letterlijk, alsmede op verschillende andere plaatsen op mijn lijf. Het beest moet nu zo vol zitten dat hij bloed poept; mijn bloed welteverstaan.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel