De intocht van een non-discussie

2-12-2013 15:18

Door Daniël Dee

Eén keer per jaar komen al mijn buren samen in de haven van Delfshaven. Ook ik ben dan van de partij met al mijn kinderen. Het gaat hier niet om een mysterieuze bijeenkomst van vrijmetselaars met geheime rituelen, maar simpelweg om de intocht van de Sint. Zoals elk jaar komt Sinterklaas hier twee weken later aan dan in de rest van Nederland. Delfshaven is een multiculturele wijk, dus je zou ze haast betichten van racisme.
Dit jaar werd de racismediscussie rond Zwarte Piet onvermoeibaar heftig en zeldzaam emotioneel gevoerd; en verrassend genoeg overwegend door witte mensen. Waar maakt iedereen zich ineens zo druk over? Laat ik het zo formuleren: de scheten van onze buurthond ruiken beter dan de woorden die ik van menigeen over deze kwestie heb mogen vernemen. Mijn kinderen kennen de termen 'racisme' noch 'discussie', daarentegen weten ze precies wat er met chocoladeletter en pepernoot wordt bedoeld. En met hen de rest van onze gekleurde wijk. Ik geloof dat er bij niemand het idee opkwam om dit feest de rug toe te keren. Sterker nog: de Zwarte Pieten waren praktisch allemaal geschminkte pubers van Surinaamse origine. Het leek of ze een lange neus trokken naar dat gedeelte van ons land dat zich intellectueel noemt en een bizarre hang naar zelfkastijding bezit, aldus mijmerde ik aan de waterkant.
'Wat zeg je?' vroeg mijn oudste dochter.
'Dat we vanavond onze schoen maar eens moeten zetten,' antwoordde ik.
En terwijl we over de Schiedamseweg liepen richting de Jumbo, zongen we Zie ginds komt de stoomboot uit volle borst en zinderend vals.
Een postbode, type verzuurde vijftiger met overgewicht en dikke elastieken rond zijn fietsstuur (wat was ik als kind daar altijd jaloers op; de elastieken, niet het overgewicht), die postbode zei: 'En dat willen ze ons afnemen.'
Te verbijsterd dat ik in Rotterdam door een wildvreemde werd aangesproken kon ik hem niet tijdig van gevatte repliek dienen. Wel vroeg ik me de rest van de dag af wie 'ze' waren en waarom 'ze' iets van ons wilden afpakken en wat 'ze' eventueel nog meer wilden ontvreemden.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel