De verpersoonlijking van absolute perfectie

16-6-2016 14:08

Door Daniël Dee

We zitten als gezin aan tafel voor het avondeten. Mijn jongste dochter (3) eet pasta met haar handen. Ze laat geregeld een biologische volkoren penne op de grond vallen.

Ik: Lieverd, eet met je vork. Dit is toch niet netjes. Straks is het Valentijnsdag en...

Dochter: Is het al Vaderdag?

Ik: Nee, Valentijnsdag en dan neemt een jongen je mee...

Mijn geliefde: Of meisje.

Ik: Dan neemt die persoon je mee naar een restaurant, omdat hij of zij helemaal hoteldebotel tot over zijn oren verliefd op je is en in jou de vrouw van zijn dromen ziet, zo'n persoon die er altijd voor je wil zijn, je wil troosten in zijn armen, wiens enige doel in het leven is om je aan het lachen te maken, die zelfs bereid is om voor jou te sterven, zonder reserves zich helemaal aan jou wil geven, die heel de middag voor de spiegel de zin 'Ik wil je niet in verlegenheid brengen, dus ik hoop dat je het me vergeeft als ik zeg dat ik in jou de verpersoonlijking van absolute perfectie zie.' heeft geoefend, maar weet dat hij die nooit zal durven uitspreken, en dat die persoon dus voor de eerste keer tegenover je zit in een goedkoop maar intiem restaurant en eigenlijk niet weet waar hij het zoeken moet van de zenuwen, en dat jij dan tegenover hem zit te morsen aan tafel dat de stukken er vanaf vliegen en pasta naar binnen zit te stouwen als een bootwerker. Dat kan toch niet.

Dochter: Wie is dat dan? Die ken ik niet.

Ik: Het maakt niet uit wie het is. Hij of zij is een geluksvogel.

Dochter: Ik heb nog nooit een geluksvogel gezien, dus ik hoef niet met een vork te eten.

 

Afbeelding / recipeshubs.com

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel