Een haar in mijn soep

9-10-2012 13:47

Door Daniël Dee

Elke aanleiding om iets te vieren grijp ik aan, iemand anders doet het niet voor me. Dus het feit ik ruim duizend dagen met dezelfde vrouw in de echt verbonden ben, op de kop af vier jaar, was  reden genoeg om te celebreren. Het is zowaar een nieuw persoonlijk record. Voorheen hielden vrouwen het nooit langer dan hooguit twee jaar met mij uit, laat staan dat ze met me wilden trouwen. Ik geef ze overigens geen ongelijk, want hoewel ik reeds ruim 36 jaar met mezelf zit opgescheept blijft het elke dag een opgave om de dag met mezelf door te komen.
We kozen Las Palmas uit om een feestelijke lunch te nuttigen. Je kunt je geen buil vallen aan dat restaurant op de kop van Zuid. De bediening is correct en het eten is lekker –  niet verrassend, altijd weer dat opgeklopte schuim naast de op de huid gebakken visfilet, maar lekker is al heel wat in Rotterdam en de chardonnay maakt zure mannen zoet.
We hadden voor de gelegenheid onze dochter naar het kinderdagverblijf gestuurd. Voor de zekerheid had ik een badge met de tekst 'Pedofielen, handen thuis!' op haar jasje genaaid, want je kunt tegenwoordig niet voorzichtig genoeg zijn. We hebben tot dusver niets meer van haar vernomen, dus dat zit wel snor, want geen nieuws is goed nieuws.
Maakt u zich geen zorgen: bovenstaande alinea is niet waar hoor. Ik heb geen badge op haar jasje genaaid, dat ziet er niet uit. Kom op zeg, ik weet heus wel iets van mode.
In Las Palmas trof ik een lange haar aan in mijn kopje bouillabaisse. Mijn vrouw, mij kennende, siste direct: 'Negeren.' Maar het viel niet mee om om die haar heen te lepelen, dus trok ik hem er toch maar uit. Op de tafel naast mijn kopje probeerde ik figuurtjes te maken met de haar.
Mijn vrouw vroeg: 'Wat doe je?'
'Ik heb al een otter en een bever geprobeerd,' zei ik, 'maar de haar blijft op de een of andere manier op een keutel lijken.'
Mijn vrouw zuchtte en dat vond ik prima. Ons huwelijk is zo sterk dat mijn vrouw kan zuchten waar en wanneer ze maar wil zonder dat ik gelijk in de stuip van verlatingsangst schiet.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel