Fout hout

31-3-2016 16:11

Door Daniël Dee

Eens in de zoveel tijd wil ik het roer rigoureus omgooien. Eens in de zoveel tijd zou ik radicaal willen stoppen met schrijven en hooguit nog boodschappenlijstjes neerpennen. Zoals elke marginale schrijver heb ik dan gewoon last van de waar-doe-ik-het-allemaal-voor-twijfel. Als ik marginaal zeg dan heb ik het niet over de omvang van een oeuvre of over de kwaliteit van dat oeuvre, ik heb het dan over de omvang van het lezerspubliek. Om de dichter Menno Wigman maar eens te citeren:

 

wanneer ik met dit hoopje drukwerk vierenzestig

lezers kwel of, erger nog, twee bomen vel.

 

De vraag is dan alleen: wat moet ik dan gaan doen? Ik kan niets anders. Buiten schrijven kan ik hooguit een fiets repareren en dat nog niet eens helemaal, want het lukt me nooit om fatsoenlijk de versnellingen af te stellen. Dus: schrijven en banden plakken, meer kan ik niet. C'est ça. That's it.

Toch speel ik al een aantal weken met het idee om beeldend kunstenaar te worden. Ik heb een geweldig idee voor een expositie. Bij voorkeur in galerie Frank Taal, want die is simpelweg de meest interessante van Rotterdam.

Ik wil op houtschijven van een boomstam de silhouetten van dictators branden. Het moet wel tropisch hardhout zijn, om aan te geven hoe fout het is. Tussen de koppen van Adolf Hitler, Stalin, Mussolini, Franco, Saddam Hoessein, Idi Amin, Vincent Connare, Krimson, Gargamel, minkukel Michel van Elck, de paus en mijn moeder komen dan tevens de silhouetten van graaiende bankiers. De bakkes van Geert Wilders zal ik niet gebruiken, want dat is te obligaat en ik gun hem niet de extra media-aandacht.

In een hoek van de galerie wil ik een dozijn blote domme blondjes laten poedelen in een zwembadje gevuld met champagne. Enerzijds als een verwijzing naar dat gedicht van C.B. Vaandrager, anderzijds als statement over feminisme of body awareness. Of zoiets. Over de maatschappelijke betekenis zal ik nog nadenken. Niemand hoeft te weten dat het om mijn eigen fetisj draait.

's Avonds zal ik dan speciaal voor de hipsters een workshop 'koken met de leftovers uit je baard' geven.

Kortom: een gegarandeerd succes.

De expositie noem ik dan Fout hout. Waar kan ik subsidie aanvragen? Want als beeldend kunstenaar blijf ik hoogstwaarschijnlijk net zo straatarm als de schrijver die ik nu ben.

 

Afbeelding / lc.nl

 

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel