Ik verdring alle nare dingen direct

11-7-2013 19:08

Door Daniël Dee

Uitgeteld hingen mijn geliefde en ik op de bank. Na acht maanden van twee kinderen hebben zijn wij niet eens meer een schaduw van de schaduw van het energieke, hippe stel dat wij in het vorige decennium waren. (Als er bekenden zijn die dit lezen, dan hoor ik ze al zeggen: 'Jullie waren nooit energiek en zeker niet hip. Jij al helemaal niet.' Dat weet ik zelf ook wel, maar het gaat om het beeld.) Er zijn dagen bij dat ik niet weet waar ik de energie vandaan moet halen om door de dag te komen, dan sleep ik me van de ene minuut naar de andere op pure wilskracht, waarvan ik niet eens wist dat ik die bezat.
Om ons heen maakten de peuter en de baby een kabaal waar een naakte negerstam nog een puntje aan kon zuigen. We hadden geen puf meer om ze tot kalmte te manen (en eveneens ontbrak ons de puf om politiek incorrecte vergelijkingen uit te bannen).
'Wat is ook alweer de planning voor morgen?' vroeg ik.
'Dat heb ik al tegen je gezegd,' zei mijn geliefde.
'Ik weet het niet meer,' zei ik. 'Ik verdring alle nare dingen direct.'
'Jij brengt morgen de oudste naar het kinderdagverblijf.'
'Moet ik alweer zo vroeg opstaan?'
Er was geen ontkomen aan. Dat betekende dat ik niets kon drinken. Ik vind het zo vervelend om mijn kind bij de leidsters te droppen, terwijl ze mijn kegel van de vorige avond nog kunnen ruiken. Waarom maak ik mij toch altijd zulke zorgen om wat anderen van mij vinden?
De rest van de avond besteedde ik aan mezelf opvreten vanwege het vooruitzicht van de volgende ochtend. Het was een destructieve vorm van voorbereiding, terwijl ik tandenknarsend en binnensmonds de wereld en het leven vervloekend een aantal afleveringen van Louie op de laptop keek.

Om elf uur 's avonds ging mijn geliefde naar bed. Ze zei: 'Breng jij morgen de oudste naar het kinderdagverblijf?'
'Wat is dat nou voor vraag, verdomme,' zei ik. 'Ik heb toch geen keus.'
'Nee,' zei mijn geliefde. 'Dus maak het nu niet te laat en ga niet weer stiekem zitten drinken. Ik weet dat jij bier gekocht hebt en de fles wijn in de voorraadkast heb ik ook heus wel gezien.'
Hoewel ik haar op dat moment wel de nek kon omdraaien, luisterde ik toch naar haar.

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel