Voetbal is een domme sport

9-6-2012 12:28

Door Daniël Dee

Ik zal het maar eerlijk toegeven: ik vind voetbal een domme sport. Daar kan ik niets aan doen, ik ben er simpelweg niet mee opgevoed. Mijn opa zei al: 'Wat is er nou leuk aan 22 volwassen mannen die achter een bal aan jagen en zodra ze hem hebben weer wegschoppen?' Een oom zei een keer dat hij de regels van het voetbal echt wel doorhad, maar niet begreep waarom die man in het zwart nooit de bal aanraakte. Dat was geen grap, maar een serieuze vraag. En mijn vader kijkt hooguit naar boksen of de Tour de France, meer niet. De Tour kijkt hij daarbij alleen omdat de gemiddelde rit uren duurt. En dat is vooral een manier om mijn moeder te jennen, want zo houdt hij lekker lang de televisie bezet.

Vanavond zal het Nederlands elftal zijn eerste wedstrijd spelen op het EK van 2012. Dat is me heus niet ontgaan, ik leef niet onder een steen. Maar als ik nu de namen van de spelers zou moeten opsommen, zonder Google te raadplegen, dan kom ik niet echt ver. Ik ga voor de grap een poging wagen en er mag gelachen worden. Huntelaar, Robben en Van Persie. Zij zijn de spitsen, toch? Doet Kuyt ook mee of is hij al te oud? Is hij wel een voetballer? En hoe heet ook weer die kabouter die met Yolanthe is getrouwd? Verder ken ik alleen Bert van Marwijk, de bondscoach. Jawel. En ik weet toevallig dat Van Marwijk al eens heeft mogen ervaren hoe het is om wereldkampioen te zijn. Samen met zijn vader is hij ooit het beste klaverjasteam van de wereld geweest. En daarmee houdt mijn kennis over ons oranje op.

Toch ga ik vanavond de wedstrijd kijken. Dat heb ik niet zelf bedacht, dat was een idee van de misses. We gaan de wedstrijd niet thuis kijken, we hebben niet eens een tv. Of beter gezegd: we hebben wel een tv – twee zelfs – maar we hebben geen kabel of digitaal pakket. We gebruiken die tv's eigenlijk alleen om op te gamen of dvd's op te kijken. Daarom gaan we bij een vriendin kijken en wij zijn niet de enige genodigden. Er komen nog veel meer vriendinnen en die nemen allemaal hun partner mee. Waar het ongetwijfeld op neer zal komen is dat de mannen straks voor de tv worden gezet, zodat de vrouwen elders in huis ongestoord kunnen keuvelen. Nu kan ik als voetbalhater demonstratief bij die voetbalweduwen gaan zitten, maar ik ben er praktisch zeker van dat hun gesprekken mij ook geen ene reet interesseren. Ik kan natuurlijk thuis blijven en bijvoorbeeld Reis naar het eind van de nacht van Céline weer eens ter hand nemen of internetporno kijken, al naar gelang mijn stemming, maar er voltrekt zich merkwaardig genoeg in mij een verlangen om toch mee te doen. Daar heb ik al mijn hele leven last van. Als ik alleen ben, is er niets aan de hand, dan weet ik het allemaal wel, maar in groepen laat ik me meeslepen. Ik ben in groepsverband beïnvloedbaarder dan Zelig. Zet mij tussen cultuurminnende Nederlanders en ik wil alles weten over de huidige stand van zaken op theatergebied. Zet mij tussen een groep vrouwen en ik wil breien om de pijn van PMS te verzachten. Zet mij tussen de Leefbaren (sic) van Rotterdam en ik sla de meest rabiate onzin uit.

Daarom ga ik nu maar eens de deur uit om nog snel een oranje T-shirt te scoren. Overigens ken ik de uitslag van vanavond al. De absolute winnaar zal ook dit keer weer Heineken zijn.

 

Rubriek D-day

Daniël Dee

Daniël Dee is een Rotterdamse dichter en schrijver. Hij publiceerde diverse dichtbundels, trad onder andere op bij Lowlands en Poetry International en maakte onlangs zijn proz...

Bekijk profiel