Voor hen die niet bevielen

15-6-2012 15:03

Door Jack Kerklaan

Rotterdamse zozocarrière in de hoernalistiek, 'Kerkliaans' opgehoest

 

Als half antieke, prototypisch raddeflatse, straatjutter/journartist, die nooit echt wilde en dus niet is doorgebroken op die, inwezesdezes, ene plotsloze-, van de kamer naar de keuken verbouwing daar gelaten dan, weet uwer scribent eigenlijk nóg steeds niet wat ie later worden wil. Het vak, dat indiervoegens door mij inmiddels al zo’n eenderde eeuw als peunend beulende beunhaas, vrij en onverveerd, gekopieerd en gediplomeerd, wordt uitgeoefend, is het enige overgebleven vrije beroep, dat gedurende de cliché-aanmatigende 12 ambachten 13 ongelukken-baantjesjagerij, indertijd restte. Niet voor niets gold toen al de naoorlogse stelregel; als je dan iets niet kan, kun je altijd nog in de hoeresloere-taxirijebranche, de deure-leur-middenstand en/of journalistiek dan wel de zieke politiek terecht.

 

Beroepsgroepen waar de ongebrevetteerde charlataneske beunhazerij, tot voor kort, opgeld deed, hoogtij vierde en in sommige takken z’n goddeloze gang ging, maar waar dankzij strenge regel- en certificerings-introspectie, alleen de journalistiek en deels de politiek hedenthans ongehandhaafd de kans(ka)dans nog immer ontspringt. In de journalistiek, met al die zelfingenomen blog en

- en mediamiek/-miezerige wildgroei op het net in de randomisé, zit dat zelfverklaarde journaille er ook gans bijkans niet mee, om de meest basaal-banale klassiek journalistieke daadvaardigheids-bestaansrecht van het hoor en wederhoor-toepassing te verhache- en nachelen tot een volstrekt verworden verworvenheid in de globale risee-doorsnee. Eenieder, om niet te zeggen elke gek met ’n gebrek of schlemiel met ’n ventiel, die een al dan niet vage vraag kan stellen,’n kwestie weet te poneren, dan wel zijn of haar spelgebrekkige analfa- of halvabete queestes op welke webplek van de uitstek dan ook prijsgeeft, mag zich, nauwelijks of niet gehinderd door enig zelfrespect, onverdacht uitgeven als jour-, of zo u wilt hournalist, hetgeen vanaf ons uitzicht bemeten, vrij verschraald vertaald, niet meer, edoch ook zeker niet minder is, blijkt en blijft dan waan van den daag- en ’t uurbeschouwerd. Me dunkt gediskwalifiverkeerder kan en mag het ons inziens niet uitgedrukt.

 

Daar ’t ons van huis uit ‘t altijd al meer behaagt als er, niet klagend maar dragend, op feiten vooruit wordt gefietst en gejaagd, in plaats van er, lakslui (on)concullegiaal mappentappend er achteraan te jekkeren, stekkeren en stakkeren, heeft en begeeft onderhavige Jacobus Ferdinandus Kerklaan, alias Jurjaan van de Weeromstuit, hinkend op allerhande denkbare  verachte gedachten, zich nu dus ruim drie decennialang volgerne op het spekgladde ijs van het journartistieke metier de jalousier. Infotainer avant la lettre pur sang is ‘t eigen vak op de hak-nemen en sedatief karakter(zelf)moorden plegen, iets dat als een onontwarbare leidraad, niet aflatend, butsende deuken in het deugen slaat en dus balsturig op de gemiddelde dwarsdoorsnedes staat. Door de helaas veels te laat verscheden poëtentaat Van Zakkemtroost is al ‘s terecht gesteld dat rails-, laat staan lijntrekken, in de regel volstrekt onmogelijk is, zonder de nodige dwarsliggers in ‘t om het even leven te aanvaarden als gegeven. Wat dat betreft liegt de waarheid altijd in en naar het midden!

 

Alles zo overwegende, zonder nu daadwerkelijk een fatalistisch afgeschreven gevoel bemijmerd ingegeven dan wel ontpopselend bekleven te krijgen, valt er voorlopig, vooralsnog, terug te zien op een bescheiden perspectiefvol, zo u wilt persvers papa wirrewarre-, edoch niet een al te niets-, maar redelijk nieuws(w)aardig arbeidsvariabelzaam en relbewust bestaan. Op het gevaar af, in dit zilv’ren RTV-Rijnmond-jubileum-annonuë, te tersluikse ex- dan wel implosieve wederwaardigheden en andere (on)werkelijk clandestien-heimelijke waarheidsvinding, conterfeitse- dan wel raddeflatse roddel en achterklap alsnog in de openbaarheid naar buiten te brengen, gaan we er in vijfentwintig persoonlijke emo-mee-beleef-verhalen, vanuit JFK’s Rotterdams-Schiedams wie, wat, waar wanneer en vooral Hoesseinse verschiet/optiek/invalshoek in de juiste tijdlijncontext geplaatster toch een fact-finding-festigevallige poging toe wagen. Gaat u mee in de onnavolgbare wel en wee-melee van Rijnmonds ergste zinspeler der natuur, uwer woordkanon JFK!

Wat vindt u kort samengevat zoal op dit 25 jarig journatistiek-kronkelige tijdpad.

 

Zeker niet de scholieresque zucht- en zoektocht, die wat betreft de middelbarre S.G. Spieringshoek-periode, tot grote deerniswek van het soms tot (suïcidale) waanzin gedreven lerarencorps met faliekant falen, vallen en opstaan, gepaard is gegaan. Laat staan en dus ook maar zitten, het daarnase, nare, eerste weifelachtig onsamenhangend-knullige Havenloods-huis aan huis-deurtje-deurtje-geleur-gezeur. Het tijdvermorsende, 14- en ’n halve maandse koeriers-diensttijd-oponthoud, op de Triumph-eenpitters, Machelor’s en latere Moto Guzzi’s in Ossendrecht en Den Haag, compleet met verlengd verzwaard arrest, vanwege ‘t wederrechtelijk ontvreemden en ondersteboven in een Kethelse sloot zetten van staatseigendom, hebben we het helegaar maar niet over. En de anderhalf jaar durende reis door centraal-europa en het midden-oosten, was gastarbeiderisch louterend, maar tandhakkend onderbetaald/uitgemergeld niet echt om over naar huis te schrijven en/of te bellen. En daar talent zich altijd onderscheid, was het met mijn, maar liefst drie jaar uitgelote, felbegeerde Utrechtse School voor de Journalistiek-plek van de uitstek, in de opmaat naar de tot dan zwaar oververidealiseerde rtv loop- c.q. renbaan, was het binnen een jaar, weliswaar met gecopieerd diploma, snel gedaan. De op onverklaarbare wijze Rotterdammers-hatende, en inmiddels door een beneden-buurman, vanwege achtergehouden post, ordiflair overhoop gestoken Sv/dj radio-docent Wim de Jong, die, terwijl ik bij de Vara-programma’s  Gesodemeurders, Paviljoen 3, Hollands Handwerk en Popdonderplus op Hilversum 3, al productieklus- en radiowerk verrichtte, weigerachtig zich bleef opstellen een stageplek te regelen voor de mede-Maasteedse RTL-coryfee Annemarie de Jong en Vrije Volk/ADRD-redacteur Eduard Voorn, deed definitief de schooldeur voor mij dicht.

 

Een uiterst leergierige (moet dat eigenlijk niet gewoon leergretig wezen?),

zelf-werkzame, breed-geinteresseerd/georienteerde journalistiek-intrisieke opleiding langs vele publieke omroepen, een commercieel station, kranten en tijdschriften, volgde. Vanuit dat verschiet, maken we u nu als lezer, hoe dan ook, gerne op- en af met een empirisch-  metaforisch plompverlorische wind om de oren scoren-inesthetiek, waarin het vlerkerige Rotterdam roving reports vliegende-verslaggeverswerk met poten diep in de modder-, en tussen de moord-, brand-, en aanslag-factoren, uiteraard met allesverklarende index, hoertesnoerend, de boventoon zullen voeren. Ter meerdere ering van de ophef- enden verspraakmaak! Volgt u het nog? Wij niet!

 

In ieder geval trachten wij een anekdoterig licht te werpen op flankerend en vooral mankerend beleid uitstippelende, dubieus opererende burgervaders, als Wim (Dux) Thomassen, Andre van der Louw, Bram Peper, Ivo Opstelten en leerling-burgemeester Aboutaleb. Zal de deels verjaarde en tevens bejaarde gerontisch gevorderde Rotterdamse (ont)criminisering, van een revue-reçu worden voorzien ter revenue vermaak en de lering. En ontkomt, qua uiteraard perspectivisch historisch-hysterisch besef, deez wederopbouw- en afbraak, gelegenheids- chroniqeur, er eveneens niet aan bij de nodige minkukels of zelden getuigende helden uit verleden, heden en toekomst stil te staan. Kortom, om u niet voortijdig af te laten haken, door het inleidingsreferaat nog langer dan nodig is te maken, we gaan er tegen beterweten, in- door-, voor- en op, tegenaan!

 

Jas om, sjaal aan, want het kan koud zijn op de maan! 

Rubriek De 'Kerk'

Jack Kerklaan

Jack Kerklaan is met afstand de meest bekende 'personality' van onze regio-omroep RTV Rijnmond. Niet alleen heeft deze razende reporter zijn eigen motor, zijn eigen helm, zijn eige...

Bekijk profiel