Rini's Zomerbrein, 3

4-8-2014 14:11

Door Rini Biemans

Single Malt, sociologie & de hogere whiskykunde

 

'Storytelling' is in bepaalde kringen een magisch woord geworden. Niet onterecht. Waar verhalen doodbloeden, bloeden wijken dood. Dokter Biemans legt uit waarom we 'Single Malts' moeten koesteren: ze hebben de béste verhalen.

 

Laats kwam ik kapper Jeffrey tegen. Jeffrey is een mensenkenner. Jeffrey ziet zo’n duizend mensen per jaar, weet binnen gemiddeld drie uur het naadje van de kous van een ‘incident’ in zijn wijk.

 

Ik riep: ‘Hé, nozem, ga je zelf niet naar de kapper?’. Jeffrey is tien jaar ouder dan ik, maar dat maakt voor onze toon niks uit: we zeiken elkaar op een leuke manier af. Dus krijg ik de volle laag terug: ‘Ik heb veel mensen gezien, maar jij slaat alles. Jij praat veel te snel, man, niemand volgt dat.’ Dan ik weer: ‘Jeffrey, ik kan het ook niet helpen dat jij zo traag bent.’

 

Enfin. De opmaat voor een zogenaamd warm en inspirerend gesprek.

 

Mensen vragen me weleens waarom ik mijn werk zo leuk vind. Standaardantwoord: ‘Omdat ik de mensen in de volkswijken zo leuk vind.’ Als om meer uitleg wordt gevraagd, zeg ik: ‘Omdat je daar bijna iedere dag “echte mensen” ontmoet. Waardoor ikzelf ook meer een “echt mens’ wordt.’

 

Tot zover deze introductie. Nu schakelen we over – schrik niet – naar de whisky, naar het beeld van ‘Single Malt’ om precies te zijn. Een ‘Single Malt’ is een whisky en wel een hele bijzondere. Een ‘Single Malt’ is namelijk ‘Not Blended’.

 

Nu van de whiskymetafoor, weer terug naar Jeffrey.

 

Toen ik dertig was, dacht ik heel bewust: ik ben niet gek, de wereld is gek. Ik besloot mijn eigen pad te gaan, ik wilde een ‘Single Malt’ worden. Ik koos voor het meest vrije beroep (dacht ik toen), ofwel, ik werd kunstenaar. Vanaf toen ging ik mijn eigen weg, ben uiteindelijk ondernemer geworden. Dus als Jeffrey zegt dat hij ‘zo’n type als mij nog nooit gezien heeft’, weet hij niet wat voor een compliment hij mij geeft.

 

Hoewel het bestaan van ‘echte mensen’ natuurlijk sprookjesachtige onzin is (nee, natuurlijk, er is geen keurmerk), zijn hun verhalen wel degelijk onderscheidend. Ze blijven je bij. Ze getuigen van eigenzinnigheid, brutaliteit en een gevoel voor tragiek. In volkswijken – waar wij als Tuinmannen (m/v) werken – doen veel van dat soort memorabele verhalen de ronde. In mijn whiskymetafoor zijn ze afkomstig van unieke stemmen, unieke ‘Single Malts’.

 

Volgt u me nog?

 

Het whiskymerk Johnny Walker nodigt tegenwoordig klanten uit op proeverijen, waarbij ze alle verschillende ‘Single Malts’ kunnen proeven, die gebruikt worden om Johnny Walker Black te maken. Kennelijk begint het grote merk eindelijk te begrijpen waar de ‘echte’ kracht en, in marketingtermen, de ‘echte klantbeleving’ gezocht moet worden. Juist! Bij de ‘originelen’, de Not Blended ‘Single Malts’. 

 

Mijn idee: vergeet de administratieve indelingen van Rotterdam, laat de ‘Single Malts’ tot wasdom komen en elke wijk krijgt weer zijn eigen, specifieke geur en smaak, die geproefd en gekoesterd wordt door zowel bewoners als nieuwsgierige passanten.

 

En stop de pogingen om die ‘Single Malts’ kunstmatig te gaan ‘blenden’, want dan krijg je het bocht dat Johnny Walker Black heet.   

 

Afbeelding / www.whiskyfete.com

Rubriek Dokter Biemans

Rini Biemans

Rini Biemans (1960) werkte als arts, werd vervolgens kunstenaar, eerst schilder en later zo’n beetje alles wat hij nog niet kon en wilde leren. Omdat hij zich meer en meer gi...

Bekijk profiel