Esquire & het pak van Pim Fortuyn

23-12-2018 21:27

Door Gastauteur

Manuel Kneepkens vertelt...

Nederlandse schrijvers kleden zich bedroevend slecht, volgens Arno Kantelberg, hoofdredacteur van lifestyle magazine Esquire. (Trouw 21 November 2018). Schrijvers, stijl zit ook in uw kleding! Eigenlijk kan alleen Jules Deelder op Kantelbergs bewondering rekenen. 'Terwijl zijn collega’s in de jaren zeventig lang en onbestemd haar droegen, kamde hij het plat naar achteren. Hij onderscheidde zich ook met zijden shawls, monocle, en korte fluwelen jasjes, altijd op z’n Italiaans, zonder split van achteren. Zijn directe voorgangers zijn Harry Mulisch en Couperus, geaffecteerde ijdeltuiten, dandy’s, tot leven gekomen romanpersonages.' Voor de rest van de schrijversbent geldt volgens Kantelberg, Arnon Grunberg en Ilja Leonard Pfeijffer (‘de zigeunerkoning van Genua’) met name:'Het lijkt soms wel alsof er voor schrijvers een taboe op rust om met hun uiterlijk bezig te zijn, alsof je dan oppervlakkig bent.'

Twaalf jaar lang leidde ik de Stadspartij Rotterdam. Lijstduwer was Jules Deelder. ‘Lijstdouwer’ noemde hij zichzelf. Nooit een onvertogen woord van zijn kant over mijn ‘saaie’ outfit gehoord. Dat was wel anders met die andere dandy, die toentertijd zo noodlottig mijn levenspad heeft gekruist. En met de rechtervleugel van mijn partij naar de horizon verdween… Ik heb het over Pim Fortuyn. Voorop partijvoorzitter Ferry Veen ( ‘Fast Ferry’). Op de voet gevolgd door Ronald Sørensen en Barry Madlener. Beiden later, na het debacle van de LPF,  nog hoog gestegen in Wilders’ PVV, de één als senator, de ander als Europarlementariër. Ronald Sørensen is inmiddels nog verder naar rechts opgeschoven. Hij noemt zich tegenwoordig Trump-aanhanger. Trump-aanhanger in Nederland, hoe ver kan een politicus zinken!

Ik had toentertijd een column in HN, Hervormd Nederland (dat weekblad bestaat inmiddels niet meer). Daarin schreef ik, en dat woord ‘dartelt’ nog steeds over het internet: 'Fortuyn is een fascist in Armani-pak!'. Dat klinkt hard. Maar over het rechtspopulisme hangt nu eenmaal het de schaduw van het fascisme, zoals over het socialisme en communisme de schaduw van het Stalinisme hangt en over de Islam de schaduw van het Jihadisme. En, last but not least, over het liberalisme de schaduw van het kapitalisme. Het is zaak voor de vertegenwoordigers van bovengenoemde stromingen, die schaduw zo klein mogelijk te houden. Helemaal verdwijnen zal die nooit, de mens is nu eenmaal niet enkel goed. Maar ik heb niet de indruk dat de hedendaagse rechts-populistische leiders, Geert Wilders en Thierry Baudet, ook maar enige moeite doen om hun schaduwkant in te tomen. Integendeel. Zij spreken openlijk hun bewondering uit voor een autocraat als Poetin en onderhouden warme contacten met de ultrarechtse beweging Alt Right in de VS. Van zulke mensen heeft de democratie weinig te verwachten.

Over die column in Hervormd Nederland werd ik toentertijd door Pim Fortuyn gebeld: ‘Manuel, jij weet ook niets van Fashion!  Dat is je trouwens aan te zien. Je kleedt je beroerd. Dat is geen Armani-pak, dat ik draag, dat is een Ermenegildo Zegna-pak!’ ‘O,' zei ik. ‘Ik dacht dat je over het woord Fascist gevallen was…’ ‘Ja, dat ook!'

Niet het onverzorgde uiterlijk van sommige schrijvers in Nederland is het probleem, maar het (desastreuze) optreden van dandy’s in de vaderlandse politiek. In het kielzog van dandy Pim zijn dat heden dandy Geert en dandy Thierry. Geert Wilders een Limburgse Indischjongen, die zijn haar geel verft om maar meer Hollander dan de Hollanders te zijn, meer kaaskop dan de kaaskoppen! Thierry Baudet die op een piano pingelt waarboven een lavendelzakje hangt. Maar over die wonderlijke uitingsvormen van gedrag hoor je de hoofdredacteur van Esquire niet.

Maar misschien had ik toentertijd Pim Fortuyn gevatter kunnen antwoorden met een befaamd woord van Picasso. Jean Cocteau, ook al zo’n dichter-dandy, viel zijn vriend de schilder nogal eens lastig over diens ‘eenvoudige’ klederdracht. Picasso placht daarop te antwoorden: ‘Jean, als de Edele Delen maar bedekt zijn, is dat ruim voldoende voor een MAN!’ 

Reactie Thom Holterman:

'Wat je vermeldde over Jules Deelder doet mij denken aan een soort poëzieavond in de Korenbeurs (Schiedam) waar Deelder ooit optrad. En ik ook. Deelder was toen gekleed in een bepaald corduroy jasje van een bijzonder groene kleur. In de Schiedamse editie van het Algemeen Dagblad,  werd in de recensie over die avond over Jules Deelder gesproken als "Japie de Krekel". Ik denk dat het eind zestiger jaren was.’

Afbeelding / wikipedia.org

 

Rubriek Gastbijdrage

Gastauteur

We vragen met enige regelmaat aan bekende of minder bekende Rotterdammers om een bijdrage te leveren aan Stadslog. Of dergelijke Rotterdammers komen zèlf met relevante stukk...

Bekijk profiel