Mei, hoogtij van het gedenken

10-5-2019 12:19

Door Gastauteur

Dichter-jurist-ex-politicus Manuel Kneepkens brengt zijn drukke meimaand in kaart

De Meimaand blijkt dè Gedenkmaand. Het begint al met 1 Mei: de Dag van de Arbeid. De sociaaldemocraten zingen dan de Internationale bij het Spiekman-monument in Spangen. De rooie oudjes bijeengetrommeld uit de bejaardenhuizen zingen hartstochtelijk. De partijnotabelen doen het van een briefje.

Op 2 mei heb je vervolgens de jaarlijkse Marten Toonderherdenking op het Marten Toonderplein.( tussen Station Blaak en de Markthal ). Die begon dit jaar met de gebruikelijke Leesmanifestatie bij het monument ‘Hommage aan Marten Toonder'. Daar komen dan van heinde en verre Bommelfans om een stukje voor te lezen uit hun favoriete Tom Poes –strip. Ik vermeld hier in het bijzonder het optreden van Jana Beranovà, Richard de Mulder, Jolanda Setz , Rob de Moes, Hans Verstraate en last but least Joop van der Hor (als Commissaris Bulle Bas). Nièt was komen opdagen Thierry Baudet (Markies de Canteclaer)….

Daarna ging het achter Reinier van Maurik aan, die op zijn trekzak de Wammes Waggelmars Anijs ! Anijs! speelde, naar de Bibliotheek. Daar sprak in de Desideriuszaal Paul Hellmann, de pleegzoon van Marten Toonder over ‘Marten Toonder en Rotterdam’. Over Toonders (ambigue) verhouding tot zijn geboortestad. Vervolgens sprak Hein Meijers, oud-hoofredacteur van Quod Novum,  wijlen het kritisch-maatschappelijk blad van de Erasmusuniversiteit. Over de diverse interviews, die hij in de loop van de tijd met Marten Toonder voor dat blad heeft gedaan, onder andere over diens opvattingen over wetenschap en religie.

Zo ik iets ben, ben ik een gelegenheidsdichter, zo ik iets ben …Voor deze gelegenheid schreef ik:

Hommage aan Marten Toonder

Ik ging naar Slot Bommelstein om Heer Bommel te zien
Hij was er niet…

wel was er bediende Joost druk bezig aan het fornuis
met het bereiden van een potage à la conserve
een saucisse choucrout en/of een jambon à la ratafla
althans een eenvoudige doch voedzame maaltijd

maar Heer Bommel was met zijn Oude Schicht  naar Rommeldam
om het monument aan hem gewijd te zien
en aan Marten Toonder, zijn geestelijke vader

Maar Rommeldam heette nu…Rotterdam
De stad zag er heel anders uit
En ook het monument bevreemdde hem

Wel was daar het beeld van Burgemeester Dickerdack
die zelfvoldane burgervader

En professor Sickbbock was er ook
die hem, Heer Bommel, zo vaal met zijn proeven gefolterd had
(Het Milgram-experiment blijkt daarbij puur kinderspel …)

En Markies de Canteclaer, Querulijn Xaverius
dat opgeblazen haantje, dat dacht dat hij een dichter was

En Terpen Tijn, die van de gesuikerde augurk
En heel in de top van de pyloon, daar prijkte jonge vriend Tom Poes

Maar waar was hijzelf…een Heer van Stand?

Toen hoorde hij een stem, een donkere
die van zijn schepper Marten Toonder

Ollie B.Bommel, jij bent hier overal
want in de stripminnende harten
van àlle Rotterdammers !

Dan 4 en 5 Mei. Aan Gelegenheidsdichters op deze dagen geen gebrek. Dus hier pas ik. Vervolgens 6 mei. Dan wordt de italofiel Pim Fortuyn herdacht bij zijn borstbeeld aan de Korte Hoogstraat. Over hem dichtte ik: 

Piazza de G.W.Borghese – G.W. Burgerplein

In mijn slapeloze nachten hoor ik ze krijsen
als in Gethsemanee, de doodskopapen
Diegaarde Blijdorp is hier niet ver vandaan

En G.W. Burge ? Een (god)vergeten filantroop…

En ik?

In alles spiegels van mijn naakt bestaan
zie ik mijn tegenstander, vrijwel zo on-
behaard als ik…

Zijn dunne glimlach net een ijsschots in de Hades
Een naakte aap. Een Doodskopaap!

Zie, hij haalt de trekker over van zijn wapen
'Grijns of ik schiet, Paljasso!'
Hij is net als ik de Dood, luguber…

O, ex-operaliefhebber, spook van op TV
zal met ooit dit (klein)burgerlijk plein
vernoemen naar jou, armzalig katholiek
gelegen in de dark room van je graf in Provenzano

bespot als polder-Mussolini?

'Menèèr, u demoniseert mij zo!

Bènito die was hètero!'

En dan volgt nog 14 Mei..

De dag van het Bombardement

 

                                 De dag dat mijn Rotterdamse familie
                                 opnieuw leerde
                                 bidden…

 

Als ik het woord Rotterdam uitspreek
zie ik al in een zwarte spiegel

de zwaar geboenwaste voorkant
van de palissander kast

in de eetkamer van mijn oom & tante
- ze woonden aan de Lange Hoogstraat

waar in de onderste la
een Heilig Hartbeeld lag /afgedankt

een doornenkroon van ijzerdraad
om het gipsen voorhoofd

Hogerop
volgde intussen een formatie Heinkels
de loop van de Maas

Het was mooi weer, die zonnige meidag
van het Bombardement

Hèèl mooi weer!

Oom & tante konden er, helaas, niet lang van genieten…

Maar …de rest van de Meimaand, meneer K., dan kunnen we toch onbekommerd de Lente vieren? Dan hebben we toch Gedenkvrij?

Ho ho! En de Mei van Gorter dan…? En Mei ’68 …? En Teresa May…?

Dus dit tot besluit:

Het lijden van de Heilige Teresa May

In Londen, in het wit en baksteenrood
gepleisterd graf van de democratie aldaar
het Parlementsgebouw

moet zij bloeden onder de kervende pincetten
van dokter Watson ( Tories) en dokter Jekyll (Labour)
steriele Jack the Rippers

Op Schiphol wacht ik haar, deze postmoderne Medea
die uit haar Boeing daalt –een grauwe Lady Pelikaan
bij de douane mompelt ze ‘Niets aan te geven !’

Maar hoe weet ik of naast Pinguinpockets, lingerie
& haar donkerblauwe mantelpak uit Portobello Road
geen gruwelijker zaken uit haar koffer vallen

die vergeelde Kindermummies uit het British Museum, bv.?!

Afbeelding / wikipedia.org

Rubriek Gastbijdrage

Gastauteur

We vragen met enige regelmaat aan bekende of minder bekende Rotterdammers om een bijdrage te leveren aan Stadslog. Of dergelijke Rotterdammers komen zèlf met relevante stukk...

Bekijk profiel