EEN CREOOLSE VROUW EN MUESLIREPEN

17-2-2015 13:02

Door Stefan van Hoek

Nee, op het tekenen van beledigende cartoons zullen ze hem niet betrappen. Op het prediken van op de Koran geïnspireerde haat heb ik hem ook nog nimmer kunnen betrappen. Hij neemt niet het vliegtuig naar Syrië, noch kiest hij de geheel andere kant en gaat hij een Yom Kibboets-oorlog voeren. Hij is niet de zanger van een death metal band, wiens vocalen men op vinyl niet eens andersom hoeft te draaien om er duivelse teksten in te ontwaren, neemt geen stelling tegen de Russische tsaar Vladimir, hij neemt zuidelijke landen niet de maat door die – onder het motto van solidariteit afgedwongen – onbetaalbare rentesommen tóch terug te laten betalen en hij is ook geen naar de wapens grijpen geneigde separatist in grensstreken waar dan ook ter wereld.

   Dat zijn dan weer allerlei voordelen van de naturel mueslireep, die slechts rozijn, hazelnoot en iets ongespecificeerds, met de ongespecificeerde term crunchy aangeduid, bevat. Dus wellicht dat hij ook nog wel halal is, de ingrediënten in aanmerking genomen. Welbeschouwd is de naturel mueslireep eigenlijk best een soort vredelievend, niet tot poeha of rebellie geneigd stuk etenswaar.

   Voor andersoortige mueslirepen durf ik mijn hand niet in het vuur te steken, maar de naturel mueslireep komt op mij over als een doodgemoedereerd knulletje. Je zou de naturel mueslireep er bijna nog van verdenken dat hij al lichtsignalen gevend in zijn automobiel vaart mindert om je bij wijze van hoge uitzondering als voetganger wél voorrang te verlenen als je een zebrapad op een van de vele racebanen in de stad oversteekt. De naturel mueslireep 'een toffe peer' noemen, voert net een stap te ver. Hij bevat slechts hazelnoot, rozijn en iets ondefinieerbaars dat weliswaar crunchy, maar met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid géén peer is. Daarnaast is het vanwege de lengte van de naturel mueslireep natuurlijk onmogelijk dat hij zittend op de bestuurdersstoel met zijn bovenzijde – of er werkelijk sprake is van een ogen bevattend hoofd is in het geval van de naturel mueslireep ook nog eens ernstig te betwijfelen – boven het dashboard uitkomt en hij in staat is een voetganger op een zebrapad waar te nemen. Een gevolg hiervan is dat het niet tot aanbeveling strekt de naturel mueslireep rijlessen te laten volgen, laat staan hem rijbewijs B te laten behalen en tot volwaardig verkeersdeelnemer te laten uitgroeien. Dit geldt – zo mogen we aannemen – naast voor de naturel mueslireep ook voor alle andere soorten mueslirepen. Zij mogen dan nog zo crunchy zijn, zich vervoeren doen ze maar in jaszakken of boodschappentassen van de species genaamd 'mens'. Niet achter het stuur van een auto.

 

Bovenstaand overwegend liep ik gistermiddag over de stoep van de Westblaak. Een negerin, of, hoe moet ik haar noemen om niet stigmatiserend over te komen? Rijksgenote? Surinaamse? Die laatste aanduiding is hoe dan ook het plakken van een etiket, aangezien zij mij niet haar nationaliteit bekend maakte. Laat ik dus als zo neutraal mogelijke omschrijving voor 'creoolse vrouw' kiezen. De creoolse vrouw wilde mijn pad kruisen en ik hield – voorkómend als ik ben; wat karakter betreft heb ik wel wat weg van een naturel mueslireep – mijn pas iets in. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat er een automobilist richting aangaf en zo duidelijk maakte dat hij rechtsaf wilde slaan, en voor mij langs én langs het kantoorgebouw waarin vroeger de redactie van het Rotterdams Dagblad was gevestigd, de Eendrachtsstraat in wilde rijden.

   “Nee, gaat u maar voor, want dat is mijn man,” gaf de creoolse vrouw mij te kennen.

   Ik begreep haar opmerking niet. Tenminste, het was mij niet duidelijk waarom zij mij voor zou moeten laten gaan, omdat haar man in de auto zat. Het was immers niet míjn man, vriend, vrouw, vriendin of anderszins wederhelftachtige. En ik moest rechtdoor, naar het Leger des Heils in de Bredestraat. Ik heb daar al jaren een plek in de opvang. Weliswaar niet in de reguliere opvang, die bevindt zich iets verderop in de straat, maar om de zoveel tijd kan ik er terecht voor een bed en een maaltijd bij Majoor Proppie, die mij er telkens weer in een ongedwongen ambiance ontvangt. Als ik de vrouw was voorgegaan, had de auto moeten stilstaan op de Westblaak en zou zo ander wegverkeer hebben gehinderd. Nu kon het voertuig voor mij langs, het fietspad oversteken zonder een ongeluk te veroorzaken en stilstaan aan het begin van de Eendrachtsstraat om de vrouw liefdevol in de carrosserie op te nemen. Vervolgens zou ik mijn wandeling kunnen volvoeren.

   De rest van de avond werd ik in beslag genomen door de vraag welke reden de creoolse vrouw had gehad mij in eerste instantie voorrang te willen verlenen. Zeker was in ieder geval dat zij mijn exposé over allerhande mueslirepen en de naturel mueslireep in het bijzonder in mijn gedachten naar de achtergrond had weten te dringen.

Rubriek Hoekig

Stefan van Hoek

Hij werd geboren en groeide op in de hoofdstad van de provincie Zeeland. Na het afronden van zijn atheneum-opleiding verhuisde hij naar Rotterdam om verder te schaven aan zijn mens...

Bekijk profiel