HET KALIFAAT VAN AARDBEIENEILAND

3-12-2014 15:59

Door Stefan van Hoek

Dit weekend reis ik af naar het ouderlijk huis in Zeeland. Aldaar zal ik twee tassen met vuile, te wassen kleding droppen. Opdat mijn moeder haar oude stiel weer eens naar hartenlust kan bedrijven.

 

Eén tas met nog schone én – de gedaalde temperaturen in acht genomen – dikke kleding, een slaapzak, luchtbed en een draagbare tent laat ik in de achterbak van mijn ouders' auto liggen. Mijn vader rijdt mij vervolgens iets ten noorden van Kleverskerke naar de waterkant van het Veerse Meer. Daar zullen wij gezamenlijk de roeiboot van het imperiaal halen, het vaartuig te water laten, waarna mijn vader me naar het onbewoonde Aardbeieneiland roeit. Ja, hallo, ik ga niet zelf roeien en ook niet meehelpen roeien. Ik moet al mijn krachten sparen om erna die tent in zo vol mogelijk ornaat te krijgen. Vervolgens moet ik nog ik weet niet hoeveel liter adem vanuit mijn longen in het luchtbed zien te verplaatsen.

 

Maar mooi dat ik onderin mijn tas met warme kledij – dit moet u vooraf maar niet tegen mijn vader en/of moeder zeggen; zij zouden zich maar overbodig zorgen maken – óók een vlag met symbool vervoer. Die vlag zal ik zo hoog mogelijk aan de hoogste boom op Aardbeieneiland bevestigen. Of de hoogste struik. Ik ben er niet geheel zeker van of er wel bomen groeien. Het symbool is een blauw vierkant, met daarin een witte 'S' en zwarte 'R'. De letters zijn de initialen van mijn twee na de geboorte meegegeven voornamen: 'Stefan' en 'Robert'. Eén weekend lang zal er op Aardbeieneiland sprake zijn van het 'kalifaat van Stefan Robert', al staat het vrije geesten natuurlijk ook vrij de letters 'S' en 'R' als die van 'Stadslog Rotterdam' te interpreteren. Wie ben ik om aan de interpretatie van anderen te morrelen?

 

Wie ik ben? Nou, ik kan u afraden om komend weekend op Aardbeieneiland aan míjn interpretatie te morrelen. Mijn regime zal er een weekend lang niets en niemand ontziend zijn. Twee volkoren broden zal ik er opeten. De boterhammen heb ik vooraf in Rotterdam thuis al besmeerd met ofwel kipkerriesalade, ofwel knoflookgaranalensalade. Beide van het huismerk van Albert Heijn. Daarnaast heb ik vier anderhalveliterflessen gevuld met kraanwater meegenomen. Meer keuze heb ik niet en meer keuze hoef ik ook niet. Ik kan een erg matig mens zijn, een ascese leven. Men heeft een doel voor ogen of men heeft geen doel voor ogen, immers. Alles voor de hogere macht. Nog eeuwen lang zal men in Kleverskerke en directe omgeving (= een straal van circa 125 meter) sidderen als de naam van kalifaatleider Stefan Al Aardbeieneilandi klinkt.

 

Of er tijdens dit jaargetijde nog aardbeien groeien, weet ik niet. En het interesseert me ook niet. Er paste geen sikkel of kromzwaard meer in de weekendtas, waarmee ik eventueel aanwezige aardbeien nietsontziend van hun onderlichaam zou kunnen scheiden. Wel heb ik – het geluk treft immers slechts de voorbereiden van geest – vier boterhammen onbesmeerd gelaten. Ergens achterin mijn koelkast in Rotterdam kwam ik namelijk nog een mini-potje aardbeienjam van Bonne Maman tegen. Met een eenvoudig smeermes dat nog net in een zijvak van de weekendtas paste, kan ik als dat nodig mocht blijken de vier maagdelijk gelaten boterhammen alsnog besmeren en zo de aardbeienwoede in mij tot grote hoogte doen oplaaien, waarmee ik mij vijandig gezinde boosaardigen ver weg van het kalifaat moet kunnen houden. Ik mocht eerder dan beweren dat ik niet meer keuze had, een beetje tacticus heeft altijd nog wel ergens een aas in de mouw of blijkt na het droppen van een uraniumatoombom op Hirosjima ook nog over een plutoniumatoombom te beschikken, waarmee men Nagasaki wegvaagt.

 

Er zit trouwens nog een voordeel aan mijn verblijf op Aardbeieneiland. Er is daar geen Wifi, dus tijdens het weekend in kwestie zult u niet worden lastiggevallen met onzinstukjes als bovenstaand. En nu ik erover nadenk: geen sigaretten of shag te verkrijgen op Aardbeieneiland.

 

Weet u wat? Laat dat hele kalifaat maar zitten ook.

Rubriek Hoekig

Stefan van Hoek

Hij werd geboren en groeide op in de hoofdstad van de provincie Zeeland. Na het afronden van zijn atheneum-opleiding verhuisde hij naar Rotterdam om verder te schaven aan zijn mens...

Bekijk profiel