UIT HET ONGERIJMDE

23-3-2015 12:56

Door Stefan van Hoek

Ik lees in een oude editie van de Rotterdamse glossy 'Gersmagazine' een interview met Jack Wouterse over zijn toneelvoorstelling 'Slaaf', waarin hij als acteur zijn verslaving aan allerhande uitbeeldt. Sinds de Brabantse clichérapper Gerwin Pardoel naar Rotterdam is verhuisd en zonder kennelijk ook maar een poging te wagen zich de havenstedelijke dictie eigen te maken de artiestennaam 'Gers' heeft gekaapt, omdat dat zo lekker Rotterdams zou klinken, heb ik een stevige aversie tegen het woord gekregen. In mijn dagelijks taalgebruik ben ik teruggekeerd naar het wat meer archaïsche 'tof'. Wat? Ik zou nog eerder het prehistorische 'biek' dan 'gers' bezigen. En dus al helemaal sinds de geboren 'Gerwin Pardoel' 'gers' met een kotsachtige zachte klank vanachter zijn huig de wereld in laat rollen.

   Dat laat onverlet dat het interview met Jack Wouterse uitermate amusant leesvoer is. De man blijkt er een mij aansprekende levensvisie op na te houden. Het zal ermee te maken hebben dat het fenomeen 'verslaving' me niet vreemd is. Ik ben bekend met de knokpartijen tegen zowel het overmatig gebruik van hasj en marihuana als alcohol. Drink ik tegenwoordig een periode geen alcohol, dan sla ik dagelijks zo'n twaalf koppen koffie achterover. De overige genotsmiddelen heb ik wat betreft al te regelmatige inname gelukkig altijd verre van me weten te houden. Cocaïne heeft me nooit aangesproken. XTC vond ik zalig, maar ik heb er een afkeer van dat er zich via een ingenomen dragee een middel in mijn lichaam bevindt, waarvan ik op de uitwerking geen invloed meer heb. Spuiten laat ik slechts door gediplomeerd artsen in mijn aderen zetten en die bevatten nu eenmaal zelden heroïne. Althans, wat niet is kan nog komen, maar tot op heden heeft een dokter me nog nooit met 'bruin' geïnjecteerd. Alleen met dat domme roken kan ik niet stoppen. De dichter Charles Baudelaire beweerde ooit eens dat men 'slechts moet roken om de geest bedwelmen'. Ik moet slechts roken omdat ik om een of andere stupide reden verslaafd ben geraakt aan nicotine. In zoverre kan ik mij dus aansluiten bij 'slaaf' Jack Wouterse. Al is die er dan weer wél in geslaagd een punt achter het roken te zetten. Hij schijnt echter te lijden aan 'morbide obesitas', een verslaving die zoiets inhoudt als het overmatig intraveneus injecteren van bitterballen, frikandellen, pure mayonaise en andere vettigheid.

   Goed. Ik ben in ieder geval op de hoogte van het feit dat de acteur Jack Wouterse en ik hoe dan ook enigszins soortgenoten zijn.

 

Prompt na het lezen van het interview zit ik, als uit het niets, met de tekst van een vroege 'Kinderen voor kinderen' in mijn kop: “Drink met je billen bloot, melk uit een kokosnoot”, uit het lied 'Op een onbewoond eiland', als ik het juist heb onthouden. En een dreiner die ik de lezer niet graag zou onthouden, maar er juist deelgenoot van zou willen maken.

 

Zo zie je maar weer dat er in het leven verdomde weinig verklaarbaar is, maakbaar zou zijn of dat er logica zou bestaan. Zelfs aan dat één plus één twee zou zijn, twijfel ik na dit soort plotsklapse hersenspinsels. Of zou toch het feit dat ik eerst Gers Pardoel te berde bracht debet zijn aan de omstandigheid dat ik nu al een uurtje of wat met 'Kinderen voor kinderen' in mijn kop loop? Misschien moest ik uit wraak maar eens tot na sluitingstijd bij een kleuterschool naar keuze gaan posten.

 

Want dat kinderen voor kinderen zouden zijn, wil nog niet zeggen dat volwassenen óók voor kinderen zijn.

 

 

Afbeelding: www.rotterdam.info

Rubriek Hoekig

Stefan van Hoek

Hij werd geboren en groeide op in de hoofdstad van de provincie Zeeland. Na het afronden van zijn atheneum-opleiding verhuisde hij naar Rotterdam om verder te schaven aan zijn mens...

Bekijk profiel