Een tweede toilet, graag

26-8-2015 12:08

Door Michelle van Dijk

Noem mij decadent, maar ik poep graag alleen. Ik was nooit het type dat de deur van het slot liet. Op feestjes vertel ik niet wat voor drollen ik gedraaid heb. Ik laat me in supermarkten verleiden tot het kopen van misselijkmakende chemische hoogstandjes met blije namen als Citrus Sunshine en Sea Breeze om te verdoezelen dat mijn goddelijke lichaam iets zou kunnen voortbrengen dat naar stront stinkt. Als er één domein in mijn leven is dat ik graag privé houd, dan is dat de ruimte waarin ik mijn darmen leegspuit, -pruttel, -stort, of -knijp – tja, het hoe is variabel en zoals ik al zei, PRIVÉ!

 

Ik las ooit een interview met Remco Campert die al jaren samen is met zijn geliefde en een van de successen van hun relatie was, zo onthulde hij, het hebben van een eigen badkamer. Ik begrijp dat. Hoewel ik een geliefde best wil zien douchen of tandenpoetsen (flossen gaat toch echt te ver), moet ik bekennen dat er grenzen zijn aan mijn liefde en die grens is de wc-deur. Ik vermoed dat ik niet de enige ben, daarom zit er op de meeste wc-deuren een slot.

 

Er zijn mensen die in poep iets natuurlijks zien en de natuur is de moeder aarde en de basis van alles wat we in ons hebben, of zoiets, er zijn ook landen waar de poepcultuur veel vrijer en opener is (maar ja, daar hebben ze cholera), en poep kun je zelfs geil vinden! Tja. Die drie blije aarssnuivers en fecesfetisjisten feliciteer ik van harte met hun gelukkige symbiose met de menselijke humus, maar ik houd de deur graag op slot. Sommige mensen betrekken een extra man/vrouw in hun relatie om het leuk te houden, maar alles wat ik wil (voor kerst), is een extra wc.

 

Ik heb namelijk niet alleen een vriend, ik heb ook twee kinderen en het is een natuurwet dat kinderen hun moeder altijd het hardst nodig hebben op het moment dat zij haar kringspier ontspant. Veel horrorverhalen over ouderschap doen de ronde (denk totaalruptuur, borstontsteking, postnatale depressie, consternatiebureau, peuterpuberteit, borstvoedingmaffia, moedermaffia, Chinese melkmaffia, vechtscheiding), en die zijn natuurlijk allemaal waar voor sómmige hysterische ouders, maar voor álle moeders geldt de Toiletwet. Overigens, ik ben echt superfeministisch, maar vaders ontspringen deze dans, vraag me niet hoe.

 

Elke zaterdag herhaalt zich bij ons dus dit gezinsritueel: exact vijftien minuten na het ontbijt moeten de vier personen in ons heerlijke huishouden allemaal kakken. Rennen dus, want de eerste ruikt nog alleen Citrus Sunshine, de stakkers daarna lozen hun deeg in de ranzige geur van Citrus Sunshiny Stront (en daarna: Citrus Sunshine & Nog Meer Stront). De twee kinderen vechten over wie eerst mag of onderhandelen tijdens hun sessies: ‘Doe een velletje ertussen, want ik moet echt NU!’ Dit is echt gebeurd. Ik weet het. Ik kan er zachtjes om huilen. En als ik dan, als laatste natuurlijk, de deur achter me sluit, in een lichte flauwte verval en neerstort op de wc voor mijn eigen momentje, zijn die kinderen allang weer aan een potje Monopoly begonnen en elkaar in de haren gevlogen en de enige die daarover kan scheidsrechteren zit weliswaar te schijten, maar zal het toch door wc-deur moeten oplossen, want daar ben je immers moeder voor geworden, dat is liefde, ja moederliefde, is er een betere liefde, wie durft het te betwijfelen, ik dus, op de pot ja.

 

En dan zoek je een huis dat net dat ene kamertje meer heeft, en dan kom je ergens waar flink verbouwd moet worden; allemaal prima, maar, zo luidde onze vraag, kon op de zolderverdieping dan wellicht een tweede toilet worden geïnstalleerd? Ja, zei de makelaar, tuurlijk. En op de zolderverdieping trok hij een kast open en zei: ‘Hier kan wel een pleetje in.’ Terwijl ik me nog afvroeg waarom een keurige meneer het woord ‘plee’ hanteert, alleen kleuters zeggen ‘plee’, ging hij alweer verder: ‘Moet wel een sanibroyeurtje zijn.’ Je weet wel, een poepmolen, zuigt je drollen door een mixer omdat de afvoerbuis te klein is. Ik moest even kokken. En de makelaar zei dat we snel moesten zijn met dit huis, want hij had al drie biedingen gehad. Snel? Ik wil snel een huis met twee wc’s vinden, maar nog geen enkele makelaar is zo briljant geweest om dat standaard in de zoeklijst op te nemen!

 

Moedeloos keerden we huiswaarts. Je zou er de schijtziekte van krijgen.

 

Rubriek Koper zoekt huis

Michelle van Dijk

Michelle van Dijk rolde in de jaren negentig door de gangen van het Marnix Gymnasium, haalde daar een papiertje en begon in Leiden een studie Nederlands. De beste studie die je maa...

Bekijk profiel