Mantra van de bakfietswijk

12-5-2015 12:11

Door Michelle van Dijk

'Een bakfiets trapt zwaar, past in geen enkel fietsenrek' 

Geachte wethouder Schneider,

U wilt een bakfietswijk. Een Droomstraat. Een goedgemutste lezer ziet een zonnige straat waar kinderen stoepranden en ouders fluitend op bakfietsen af en aan rijden. Ik ben niet zo’n zonnetje, want het is vermoeiend om op huizenjacht te zijn. Ik zoek al ruim anderhalf jaar tevergeefs naar zo’n tof huis in de stad. Maar er is nog iets: ik denk dat u eigenlijk vindt dat laagopgeleide, werkeloze, kansloze gezinnen moeten opzouten. Meer draagkrachtige gezinnen in de stad, dat is toch een eufemisme voor ‘weg met die armelui’. Maar daarover straks meer.

Ik geef u uit mijn eigen beleving en uit mijn eigen wijk, het Oude Noorden, drie overwegingen voor de bakfietsbuurt.

1. Waar mot die bakfiets dan?

Weet u, ik heb niks met bakfietsen. Maar u begon erover. Of Joost Eerdmans? Ik weet het niet. Een bakfiets trapt zwaar, past in geen enkel fietsenrek - en ik vind een mandje voorop al asociaal. Mijn kinderen fietsen trouwens al zelf. Maar goed, bakfiets of kinderfietsen: waar mot ik die fietsen dan kwijt? Voor de deur? Net als toen ik op kamers woonde: vier keer per jaar werd mijn fiets gejat. Wil de gemeente met de 4,5 miljoen euro misschien een moderne wittefietsenplan instellen? Als iedereen elk jaar een gratis fiets krijgt, hoeft niemand ooit nog een fiets te stelen. Bij de geboorte van je tweede kind krijg je een bakfiets. Ik ben voor.

BAKFIETSREVOLUTIE!

En nu even de feiten: de huizen in het Oude Noorden hebben geen voortuin, woningen op de begane grond hebben soms wel een tuin(tje), maar een achterom is behoorlijk zeldzaam. En bergingen? Ik ben gaan zoeken (want dat deed ik al). In het Oude Noorden staan 162 woningen te koop. De helft daarvan is groot genoeg voor een gezin. Dan hebben 29 van die woningen ook een berging. De helft van die Funda-resultaten klopt trouwens niet: nieuwbouwwoningen die al verkocht zijn. En Kabouterdorp? Pompenburg? Dikke doei, dat hoort niet meer bij het Oude Noorden. Ik houd vijf woningen over met berging. Vijf! Natuurlijk kunnen jullie ook fietsenbergingen bouwen, op dat idee zijn jullie vast zelf wel gekomen. Ik ben benieuwd welke huizen jullie daarvoor willen slopen. Ik voorzie lichte protesten uit de buurt.

2. Mooi trespa is niet lelijk

U gelooft in meer draagkrachtige gezinnen, waarschijnlijk vanuit het idee dat deze mensen in positieve zin bijdragen aan de sfeer en uitstraling van de wijk. Ze hebben geld en ze zijn bereid tijd en geld in hun huis en buurt te steken. Maar hoe wilt u deze mensen van de goede smaak dan naar het Oude Noorden lokken? Natuurlijk zijn er wel zes schattige straatjes, een beetje scheefgezakt (ook effe binnen het budget regelen, gratis tip van mij!), maar de rest van de wijk is in de laatste vijftig jaar volgeplempt met geel-grauwe portiekwoningen en recordhoeveelheden trespa. De wijk bestaat nu voor 86% uit huurwoningen en verhuurders lijken te houden van trespa en achterstallig onderhoud. Dus waar gaan de nieuwe gezinnen wonen? Probeer maar eens een huis te vinden zonder dit ‘Rotterdamse uitzicht’. Probeer überhaupt maar een koophuis te vinden hier. Ter vergelijking: bakfietsbuurman Liskwartier heeft 30% koopwoningen, Blijdorp 50%, Kleiwegkwartier 60%. Een mooi koophuis in het Oude Noorden is zeldzamer dan een zeehond in de Maas.

Klushuizen? Twee huizen samenvoegen? Man, daar heb ik toch geen tijd voor met m’n jonge gezin en drukke baan. Nee, bakfietsouders houden van het stadsleven, maar ze houden nog meer van ruimte, comfort, een tweede toilet – en van mooie dingen. Maak het mooi hier. Echte renovaties, zonder trespa dus. Je ken een hoop stront paars verreve, ’t blijft een hoop stront.

3. Maar wacht eens even…

Ik vind helemaal niet dat het Oude Noorden nu een hoop stront is. Ik vind dit de tofste wijk van de stad. En weet u waarom? Dit is Rotterdam. Ik hou van mijn buren, mensen die uit minstens drie werelddelen komen, maar de Rotterdamse humor retegoed verstaan, die keihard werken, altijd een praatje maken en intens tevreden zijn met hun sociale huurwoning. Je krijgt hen – en mij – met geen 4,5 miljoen euro naar Capelle, want wij horen hier. En ik wil niet lezen, niet horen, niet weten dat u als wethouder de ene burger boven de andere verkiest, want u wilt mij wel met mijn gezin in het Oude Noorden en mijn buren niet.

Dat is niet mijn droomstraat, dat is niet mijn droom en dat is géén fatsoenlijke manier om 4,5 miljoen euro gemeenschapsgeld uit te geven.

met verontruste groet,

Michelle van Dijk

Afbeelding / www.thepostonline.nl

Rubriek Koper zoekt huis

Michelle van Dijk

Michelle van Dijk rolde in de jaren negentig door de gangen van het Marnix Gymnasium, haalde daar een papiertje en begon in Leiden een studie Nederlands. De beste studie die je maa...

Bekijk profiel