Misschien heb ik wel de dood van de dichter Peter Swanborn op mijn geweten

13-6-2012 11:14

Door Tim

Ik ben gisteren naar de opening van het 43ste Poetry International-festival gegaan en het was weer geweldig. De woorden van de dichters zinderden die avond nog lang na in mijn hoofd. Vooral de Braziliaanse dichter Márcio-André en de Finse dichter Olli Heikkonen maakten bijzonder veel indruk op mij. Maar daarmee doe ik de andere dichters wel te kort.

Ondanks de diepe indrukken die de dichters op mij achter lieten, bleef mijn ontmoeting met de dichter Peter Swanborn het langste in mijn hoofd malen. Ik ken hem een beetje (we wonen tenslotte in dezelfde stad; aardige kerel, fantastisch dichter), dus wij groetten elkaar. Mijn uitgestrekte hand ging naar zijn uitgestrekte hand ten einde om die te schudden, maar door een klungelige beweging raakte de nagel van mijn wijsvinger de top van zijn wijsvinger. Behoorlijk hard. Het zou me niets verbazen als mijn nagel op die plek zijn huid wat opengehaald heeft.

Voordat ik naar Poetry ging en dus voor ik Peter zag, heb ik de luier van mijn dochter verschoond. Dat was echt nodig, want ze had al de hele dag last van een milde vorm van diarree. En het zou kunnen dat ik na het verschonen van haar luier vergeten ben mijn handen te wassen. Ik kan het me niet meer herinneren. Dus het zou kunnen dat er wat bacteriën uit die poepluier via mijn nagel in de gescheurde huid van Peter terecht zijn gekomen, alwaar ze via de bloedbaan nu stelselmatig zijn witte bloedcellen aan het vernietigen zijn, waardoor de weerstand van Peter volledig verdwijnt, met als ultieme gevolg dat hij aan een simpele verkoudheid sterft, zonder dat iemand begrijpt hoe dat nu precies kon gebeuren. Het zou kunnen. Theoretisch. Of met wat fantasie. Maar laat ik er nu verder het zwijgen toe doen.

Rubriek Lekbak