Stadslog Rotterdam

Ver-ga-de-ren MM Ik heb nu eenmaal geld nodig, en wel snel D-day Unieke ervaring Ren je Rotjeknor
Unieke ervaring

Ik weet niet wat het onderstaande zegt over Rotterdam, anders of meer dan dat het er heeft plaatsgehad, en wel vlakbij het fitnesscentrum aan de voet van de Willemsbrug. In ieder geval getuigt het van een persoonlijke, unieke ervaring. Het was in de vroege ochtend. De nevel hing in slierten over de Maas en de Boompjes. Geen enkel gerucht, niet eens auto’s, behalve mijn eigen gehijg en gezucht die zo nu en dan doorbroken werd door het gepiep van mijn hartslagmeter. In de verte verschijnt een gestalte met bungelende paardenstaart. Een mooi, strak figuur gehuld in nevelen. Omdat ze minder hard loopt dan ik, een drafje eigenlijk, kom ik dichterbij, steeds dichterbij. Plots meen ik haar te herkennen en ik kan een glimlach niet onderdrukken. Een meisje dat ik in geen jaren heb gezien en met wie ...

Ren je Rotjeknor
Rio +20: sloopauto in de favela's Rotterdammer in Rio Italiaanse pit...! GaatUtMaken LULLETJE LAMPENKATOEN Hoekig
Zo kan dit niet langer!

Ik zette een punt achter een brief waarvan ik wist dat ik hem nooit zou versturen. Zonder aanleiding riep ik uit: 'Zo kan dit niet langer!' waarna ik een aandrang voelde in mijn darmenstelsel tot ontlasten. Op de wc schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Mijn woorden galmden, maar er was niemand die het hoorde. Nadat de drang in mijn darmen geloosd was, voelde ik de onbedwingbare drang opkomen om naar buiten te gaan. Ik sprong op mijn fiets en begon als een bezetene te pedaleren, uiteraard niet vooraleer ik de ketting van de fiets had gehaald en de fiets van het slot. Ik fietste naar het stadhuis, zette mijn fiets vast aan een lantaarnpaal en liep de hal binnen. In het midden van de entree schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Een portier kwam op me af en sommeerde me vriendelij...

D-day
Zo kan dit niet langer!

Ik zette een punt achter een brief waarvan ik wist dat ik hem nooit zou versturen. Zonder aanleiding riep ik uit: 'Zo kan dit niet langer!' waarna ik een aandrang voelde in mijn darmenstelsel tot ontlasten. Op de wc schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Mijn woorden galmden, maar er was niemand die het hoorde. Nadat de drang in mijn darmen geloosd was, voelde ik de onbedwingbare drang opkomen om naar buiten te gaan. Ik sprong op mijn fiets en begon als een bezetene te pedaleren, uiteraard niet vooraleer ik de ketting van de fiets had gehaald en de fiets van het slot. Ik fietste naar het stadhuis, zette mijn fiets vast aan een lantaarnpaal en liep de hal binnen. In het midden van de entree schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Een portier kwam op me af en sommeerde me vriendelij...

Lekbak

Pagina's