Stadslog Rotterdam

Ik heb nu eenmaal geld nodig, en wel snel

Om negen uur 's avonds werd ik gebeld door een privénummer. Ik had zojuist een sollicitatie gemaild voor de vacature van creatieve copywriter voor de Wehkamp. Aan de andere kant van de lijn hoorde ik een vrouwenstem vragen of ik gesolliciteerd had voor postbezorger. Ik antwoordde bevestigend. De vorige dag had ik namelijk online een aanmeldingsformulier ingevuld. 'U heeft nu een sollicitatiegesprek?' vroeg de vrouw. 'Daar weet ik niets van,' antwoordde ik. Naarstig vroeg ik me af of ik iets op het formulier over het hoofd had gezien. Waar moest ik sowieso zijn? En kon ik die locatie met een beetje goede wil nu nog snel bereiken? 'Nee,' zei de vrouw. 'Dat zeg ik u nu, zodat ik telefonisch wat vragen kan stellen. Komt dat uit?' 'Ja hoor, dat kan wel even,' antwoordde ik. 'Waarom heeft u geso...

D-day
Unieke ervaring Ren je Rotjeknor Unieke ervaring Ren je Rotjeknor
Rio +20: sloopauto in de favela's

Mocht de noodlijdende, Rotterdams woningbouwcorporatie Vestia nog een zekere investering zoeken, dan kan ik maar één advies geven: doe zaken in Rio de Janeiro. Deze stad kan nog wel wat deugdelijke sociale woningbouw gebruiken.  Mijn kennismaking met deze 6 miljoen zielen tellende stad was een boven...

Rotterdammer in Rio
Italiaanse pit...! GaatUtMaken LULLETJE LAMPENKATOEN Hoekig Zo kan dit niet langer! D-day
Zo kan dit niet langer!

Ik zette een punt achter een brief waarvan ik wist dat ik hem nooit zou versturen. Zonder aanleiding riep ik uit: 'Zo kan dit niet langer!' waarna ik een aandrang voelde in mijn darmenstelsel tot ontlasten. Op de wc schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Mijn woorden galmden, maar er was niemand die het hoorde. Nadat de drang in mijn darmen geloosd was, voelde ik de onbedwingbare drang opkomen om naar buiten te gaan. Ik sprong op mijn fiets en begon als een bezetene te pedaleren, uiteraard niet vooraleer ik de ketting van de fiets had gehaald en de fiets van het slot. Ik fietste naar het stadhuis, zette mijn fiets vast aan een lantaarnpaal en liep de hal binnen. In het midden van de entree schreeuwde ik: 'Zo kan dit niet langer!' Een portier kwam op me af en sommeerde me vriendelij...

Lekbak
Dudok blijft je verrassen! Ogen/Oren

Pagina's