Stadslog Rotterdam

Welke boodschap geven we aan kinderen?

Eindexamens…spannend, voor iedereen. Rotterdam-Zuid lijkt zich er niet veel van aan te trekken. Leerlingen zijn allang onderweg naar hun volgende bestemming en moeten, o ja, nog even de uitslag komen shoppen. Hebben ze hard gewerkt? Als ik een grove verdeling moet maken: de meisjes wel en de jongens niet. Maar nogmaals, dat is erg gechargeerd.   Wat opvalt is dat de jongens wel veel beter zijn in het beargumenteren van hun excuses. Er zijn allerlei redenen waarom afspraken niet nagekomen kunnen worden: printer kapot, werken bij de pizzaboer, latertjes vanwege ‘verplichtingen’ en niet te vergeten de gecrashte harde schijf. Op de prioriteitenlijst staat school vrijwel onderaan, met stip. In deze omgeving doen veel kinderen school ‘erbij’, en natuurlijk omdat het tot een zekere leeftijd verpl...

Aap Noot Mies
Alle meisjes houden van de DJ D-day ITPRENEURS: STILLE KRACHT OP HET WEENA Slim bezig?
Impressie management

MM
Kunstzinnig fietsenrek

MM
Misschien heb ik wel de dood van de dichter Peter Swanborn op mijn geweten D-day Misschien heb ik wel de dood van de dichter Peter Swanborn op mijn geweten Lekbak
Misschien heb ik wel de dood van de dichter Peter Swanborn op mijn geweten

Ik ben gisteren naar de opening van het 43ste Poetry International-festival gegaan en het was weer geweldig. De woorden van de dichters zinderden die avond nog lang na in mijn hoofd. Vooral de Braziliaanse dichter Márcio-André en de Finse dichter Olli Heikkonen maakten bijzonder veel indruk op mij. Maar daarmee doe ik de andere dichters wel te kort. Ondanks de diepe indrukken die de dichters op mij achter lieten, bleef mijn ontmoeting met de dichter Peter Swanborn het langste in mijn hoofd malen. Ik ken hem een beetje (we wonen tenslotte in dezelfde stad; aardige kerel, fantastisch dichter), dus wij groetten elkaar. Mijn uitgestrekte hand ging naar zijn uitgestrekte hand ten einde om die te schudden, maar door een klungelige beweging raakte de nagel van mijn wijsvinger de top van zijn wijs...

Lekbak
Misschien heb ik wel de dood van de dichter Peter Swanborn op mijn geweten

Ik ben gisteren naar de opening van het 43ste Poetry International-festival gegaan en het was weer geweldig. De woorden van de dichters zinderden die avond nog lang na in mijn hoofd. Vooral de Braziliaanse dichter Márcio-André en de Finse dichter Olli Heikkonen maakten bijzonder veel indruk op mij. Maar daarmee doe ik de andere dichters wel te kort. Ondanks de diepe indrukken die de dichters op mij achter lieten, bleef mijn ontmoeting met de dichter Peter Swanborn het langste in mijn hoofd malen. Ik ken hem een beetje (we wonen tenslotte in dezelfde stad; aardige kerel, fantastisch dichter), dus wij groetten elkaar. Mijn uitgestrekte hand ging naar zijn uitgestrekte hand ten einde om die te schudden, maar door een klungelige beweging raakte de nagel van mijn wijsvinger de top van zijn wijs...

Lekbak

Pagina's