Feyenoord, wat bén je een voorbeeld!

30-7-2014 10:54

Door Hans van Willigenburg

Kleine ode aan het huidige Feyenoord

 

Hoewel het achteraf gezien steeds moeilijker te begrijpen valt dat Ronald Koeman in 2014 geen kampioen geworden is met Feyenoord en hij ons, supporters, dat ultieme feest dus eigenlijk door de neus heeft geboord, had hij in één ding heel erg gelijk: de afgelopen jaren heeft Feyenoord zijn trots teruggekregen. De naam van ‘onze club’ wordt nationaal én internationaal weer met respect uitgesproken. Zeker nadat het Nederlands Elftal met al die Feyenoord-talenten zo ver kwam op het WK in Brazilië. Het is dat je niet met z’n allen naar de Coolsingel gaat om de resultaten (en de binnenstromende miljoenen) van je eigen jeugdopleiding te vieren, maar anders was er op dit moment helemaal niks meer te klagen geweest. Want Koeman mag dan zijn steentje aan het herstel hebben bijgedragen (hulde), de wérkelijke ‘revolutie’ en de wérkelijke trots zit ‘m natuurlijk in die gebouwtjes en groene velden áchter De Kuip, waar, buiten het zicht van de camera’s, het ene na het andere talent wordt gesmeed.

 

Duurzaam, clubliefde

Wat is het te hopen dat de jeugdtrainers daar ook de komende jaren in alle rust, en zonder de gekte die de topsport eigen is, hun werk kunnen blijven doen. En wat is het hoopgevend dat de leiding van Feyenoord zich bewust lijkt van het feit dat miljoenen spenderen aan een spits of buitenspeler uitzondering moet zijn, geen regel. Misschien gaat het niet eens altijd van harte, maar wat geeft Feyenoord op dit moment, met al die doorstromende jeugd, een vitale inhoud aan het woord ‘duurzaam’. En wat zou het mooi zijn als ook dat aloude begrip ‘clubliefde’ dankzij Feyenoord weer nieuwe lading zou krijgen. Vergis ik me nou? Of ontpopt Jordy Clasie zich als de leider van het nieuwe Feyenoord? En verkiest hij een prijs winnen in Rotterdam boven nú al cashen in het buitenland? Ik wil het geloven!

 

Was Rotterdam maar zo als Feyenoord

Wat ook prachtig is om te zien, is hoe Het Legioen omgaat met de almaar groeiende pijn van het Ontbrekende Kampioenschap. Opnieuw, vergis ik me? Of zijn we plotseling in staat een beetje extra geduld op te brengen voor jonge gasten die er net staan? Is er groeiend begrip voor een club, die niet meegaat in de grootkapitalistische nonsens van de Real Madrid’s, PSG’s en Manchester City’s? En genieten we daardoor meer van wat we wél hebben: jonge voetballers, spelplezier, spanning, sfeer op de tribune? Zou mooi zijn als de stad Rotterdam – in dit opzicht – eens wat meer op Feyenoord ging lijken. Houd eens op je blind te staren op wat elders hoger, duurder, protseriger, mooier en geiler is! En koester al dat talent dat in onze eigen stad rondloopt. Met andere woorden: investeer die belastingcenten nu eens niet in wéér zo’n gebouw dat ons ‘internationaal op de kaart gaat zetten’, maar in de Roy Makaay’s, Gaston Taument’s en Demian Hertogh’s op de middelbare scholen: leraren en trainers die het verschil maken en jonge mensen inspireren tot prestaties en ervaringen, die ze zelf niet voor mogelijk hadden gehouden. Tegen het nieuwe college van CDA, D66 en Leefbaar Rotterdam zou ik willen zeggen: kijk naar het succesverhaal van Feyenoord! En staar je niet blind op de laatste uitslag op het hoofdveld, maar houd vooral de ontwikkeling van de jeugd in de gaten. Zet dáár de goeie mensen neer! Schep dáár het juiste klimaat!

 

Méér klasse dan Ajax

Mijn eigen generatie, opgroeiend in de jaren ’70, werd altijd herinnerd aan het feit dat ‘werkvoetbal’ pas later als een kenmerk van Feyenoord is gaan gelden, maar dat we oorspronkelijk, op Zuid, juist het mooie en superieure voetbal in de Eredivisie speelden, eleganter en verzorgder dan Ajax! Denk alleen al aan een monumentale figuur als Eddy Pieters Graafland (zie foto) en je begrijpt dat Feyenoord ooit een club van ‘standing’ was. Een robuuste, verstandige, rijke club, zonder rare fratsen. Laten we terugkeren naar die tijd. Voor het eerst sinds jaren lijkt de club op een stabiele koers te zitten en niet meer afhankelijk te zijn van één man die de club, al naar gelang zijn humeur, op een weergaloze dan wel waardeloze wijze vertegenwoordigt.

 

En wat zou het prachtig zijn als Feyenoord-supporters weer de trots van de club zijn die ze altijd al zijn geweest, een positie die ze door wangedrag en misselijke spreekkoren jarenlang hebben verspeeld.    

 

Óp naar een glansrijk en sportief seizoen 2014/2015!!!

 

Ook het komende seizoen verzorgt onze correspondent Hasko van Dalen weer de thuiswedstrijdverslagen op Stadslog. 

 

Afbeelding / www.sportgeschiedenis.nl

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel