Ziggo-ziek/Ziggo-zoet?

19-12-2012 15:54

Door Hans van Willigenburg

Is populaire Ziggo dome nachtmerrie of kans voor Rotterdam muziekstad?

 

Over twintig jaar is driekwart van Nederland een openluchtmuseum en wordt zowat elke cent verdiend in de Randstad, de regio Eindhoven en de regio Twente. De scheiding tussen 'leven' en 'dood', herrie en stilte, zal daarmee harder worden dan ooit. Met de komst van het megapopulaire Ziggo dome in Amsterdam gebeurt iets dergelijks met de muzikale kaart van Nederland. Zoals de Rotterdamse NOS-correspondent Hendrik Willem Hofs gisteren in dit stuk aangaf, zal Nederland voor grote artiesten als Madonna, Coldplay, Lady Gaga, Radiohead en vele anderen naar alle waarschijnlijkheid alleen nog bestaan uit Schiphol, een Amsterdams hotel en het podium van Ziggo dome. De rest van Nederland - inclusief Rotterdam - zal, als we niet oppassen, razendsnel 'afsterven' en voor eeuwig verstoken blijven van de illustere voetstappen van de Groten Der Aarde. Prangende vraag: is dat erg? Kan een muziekstad als Rotterdam overleven zonder mega-artiesten, die, puur op grond van hun status en uitstraling, een kortstondige wervelwind van heldendom en hysterie door de straten en over de stadspleinen kunnen laten gieren?

 

Twee scenario's
Er zijn, grofweg, twee reacties mogelijk op dit toekomst(schrik)beeld. Óf Rotterdam laat de Ziggo dome doodgemoedereerd voor wat het is, beziet de mensenmassa's die zich er naartoe bewegen, de artiesten die er hun kunstje flikken en de merchandise die er over de toonbanken vliegt, met een geamuseerde glimlach, in de wetenschap dat we eerder te maken hebben met gladde commercie dan wat je met een romantische inslag 'de échte hartslag voor de muziek' zou kunnen noemen. Óf Rotterdam gaat in de achtervolging: tuigt voor tientallen of honderden miljoenen een eigen poptempel op (De Nieuwe Kuip?), investeert in de nieuwste podiumsnufjes, de geilste beeldschermen en de lekkerste zitjes, om zo de grote acts te verleiden óók (of alleen) naar Rotterdam te komen. In het eerste geval zou Rotterdam kunnen uitgroeien tot een hybride verzamelplek voor fijnproevers, dat zich wil vergapen aan bands en acts nog vóór ze in de greep zijn van de massamedia en de rinkelende kassabel. In het tweede geval zou Rotterdam muziekstad zomaar het intens zielige en nét iets lelijkere broertje van de Ziggo dome kunnen worden, inclusief horrelvoet en vettig haar. Wat is het beste? Bescheidenheid en diversiteit? Of: keihard gaan voor de overtreffende van de Ziggo dome?

 

Kortom: kiest Rotterdam voor oud-denken (een nóg flitsender poppaleis) of voor nieuw-denken (picknickplaats voor muziekliefhebbers)?

 

Met de lege kas op de Coolsingel lijkt het maar één kant uit de te kunnen gaan: de góede kant.

 

PS: speelt Ahoy nog een rol in de toekomst van de popmuziek? of zal het meer en meer gaan lijken op een Oekraïense graanschuur, waar het in zijn slechtste dagen nú al een kopie van is?

 

 

 

 

Rubriek Ogen/Oren

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel