Lopen met een schema

25-9-2012 12:08

Door Said El Haji

Toen ik nog zonder hardloopschema liep, onderscheidde ik voor mijzelf twee verschillende ‘toestanden’. Ik begreep anders niet hoe het kon dat ik periodes had waarop ik gemakkelijk en goedgemutst anderhalf uur aaneen kon rennen, en periodes waarop ik mijzelf op de schouders mocht kloppen als ik het een half uurtje volhield. Ik merkte het aan de kracht in mijn lijf. Het was het verschil tussen de onverbiddelijkheid van een bulldozer en de zwakte van een gestolen fiets met lekke banden. Het was het verschil tussen een stier die een rode lap ziet en een volgevreten poes die niet bij de verwarming is weg te slaan. Ik vond het verleidelijk om kosmische natuurkrachten te veronderstellen, iets met de uitwerking van de maan op het menselijke gemoed, maar kon er niet mee verhelpen dat ik met mijzelf te doen had. Want het enige wat ik ermee bereikte was dat ik me bij de situatie neerlegde, alsof het speciaal voor mij in de sterren geschreven stond om alleen dan inspanning te leveren wanneer ik zin had, terwijl hardlopen juist om discipline en doorzettingsvermogen draait. Natuurlijk had het niks met kosmische natuurkrachten te maken. Niets dan bijgeloof, zelfbedrog en onvermogen.

Waar had het dan wél mee te maken? Met de afwezigheid van een hardloopschema. Want ik holde maar wat. De ene keer rende ik zo, de andere keer zus, zonder doel en zonder niks. Nogal wiedes dat ik de oorzaken buiten mijzelf zocht, ik had mijzelf gewoonweg teveel verwend. Nu moest ik mijzelf heropvoeden, karakter kweken.

‘Wie geen karakter heeft, moet zich wel methode aanleren,’ schrijft Albert Camus in De val. Welnu, dat is precies wat ik deed. Door het invoeren van een hardloopschema, kon ik mijzelf niet meer voor de gek houden. Had ik de laatste keer 8 km gelopen met een hartslag van 160, dan liep ik vandaag 10 km met een hartslag van 150, opdat ik de volgende keer dezelfde 10 km zou lopen, maar dan met een hartslag van 160, enzovoort. Zo wist ik precies wat mij te wachten stond. Nu weet ik dat er geen mentale processen zijn waar ik geen vat op heb.

Rubriek Ren je Rotjeknor

Said El Haji

Said El Haji (1976, Marokko) is schrijver. Hij studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Leiden en won in 2000 de El Hizjra-aanmoedigingsprijs voor zijn verhaal ‘De klein...

Bekijk profiel