Mystiek hardlopen

9-10-2012 14:57

Door Said El Haji

Ik had als kind van tien jaar wratten op mijn vingers. Het waren er een heleboel. Tel daarbij op het feit dat ik van Marokkaanse afkomst ben en het schijnverband als zou het een met het ander te maken hebben, was volgens een enkeling gelegd. Vanwege die wratten op mijn vingers werd ik incidenteel gepest. Ik zeg incidenteel, want ik was door mijn sportieve aanleg te geliefd om de pispaal te zijn. Aan de andere kant was ik ook een onverbeterlijke dromer. In mijn fantasie roste ik alle klootzakken in elkaar, want ik geloofde in Bruce Lee. Toch leken alle kracht en onverschrokkenheid die ik in mijn verbeelding aan den dag legde spoorslags verdwenen wanneer ik oog in oog met hen stond. En ik was trots, te verrekte trots om de benen te nemen.

Terwijl ik daar goed in was, in rennen, vooral wanneer ik nieuwe schoenen had. Ik brak door de geluidsbarrière heen. Op nieuwe schoenen bestonden er gewoonweg geen beperkingen. Nieuwe schoenen waren magisch.

Het heeft geduurd voordat ik begreep dat fantasie en werkelijkheid niet hetzelfde zijn. En zelfs toen ik het onderscheid besefte, wilde ik (zo nu en dan) graag mijn kop in het zand steken. Want dromen is fijn. Als ik bijvoorbeeld ‘op’ een meisje was, zoals dat heette, dan hield ik dat voor mij. Liever droomde ik weg in mijn fantasie dan tegen de kater aan te lopen die harde werkelijkheid heet.

Waar kinderen moeten leren dat in de echte wereld niet alles vanzelfsprekend is, moeten volwassenen leren daar niet de rest van hun leven teleurgesteld over te zijn. Cynisch heten zij dan. Nergens geloven zij nog in. Let wel: voor de meeste mensen is cynisme een stoere pose, die wordt opgevoerd om niet gekwetst te worden.

Zelfbedrog kan heel hardnekkig zijn, zoals ook het ongeluk dat eruit voortkomt.  

Maar niet getreurd. Daarvoor is hardlopen zo’n geweldige uitkomst. Je voelt de harde grond onder je voeten; je voelt de wind, de regen, de zon en de kou. Er is evenwel niets dat je tegenhoudt. Je loopt een universum binnen waarin droom en werkelijkheid één zijn. Pure mystiek.

Rubriek Ren je Rotjeknor

Said El Haji

Said El Haji (1976, Marokko) is schrijver. Hij studeerde Nederlandse taal- en letterkunde in Leiden en won in 2000 de El Hizjra-aanmoedigingsprijs voor zijn verhaal ‘De klein...

Bekijk profiel