D-day

Haarscherpe dan wel terloopse observaties van onze beste, jonge dichter.

 

Hun snavels hautain glimmend D-day Ik geef mijn wispelturigheid de schuld D-day
Pochen voor de bühne

Een paar jaar geleden vertelde de Amsterdamse dichter Mustafa Stitou me dat hij met een aantal dichters elke vrijdagavond ging voetballen. Dat wilde ik ook wel, maar de hoofdstad vond ik te ver weg. Onlangs heb ik met rapper/dichter Marco Martens de stoute voetbalschoenen aangetrokken en op een zekere maandagavond een Rotterdamse editie van het dichtersvoetbal georganiseerd, zaalvoetbal welteverstaan in een gymzaal van de Oostervant. Ik heb daarna twee dagen met spierpijn rondgelopen, ik voelde me een echte kerel. Na het ballen begon het brallen in de Vagebond. En na het brallen fietste ik beschonken naar huis. Soms kan het leven mooi zijn. Dat meen ik serieus. Mijn grootste geluksmomenten heb ik beschonken op de fiets beleefd; helemaal op mezelf, een liedje zingend en het gevoel hebben da...

D-day
Alles is een wedstrijd D-day Uitdroging lag op de loer D-day
Het imago van Rotterdam

In de centrale bibliotheek (alias de stofzuiger, de buisbaby, de gasfabriek, de ijstaart, de sneeuwberg) werd ik geïnterviewd als een van de smaakmakers uit de stad over het imago van Rotterdam. Je vraagt je af waarom? Alsof ik daar iets van weet? Alsof ik een smaakmaker ben? Ik sputterde, mompelde, hakkelde en verhaspelde dat het een aard had, omdat ik er niet uitkwam, zonder te vervallen in de aloude clichés van opgerolde mouwen en niet lullen maar poetsen of de andere kant van de medaille: dat we al jaren de verkeerde lijstjes aanvoeren. De interviewer zei, terwijl hij mijn schedel onder de felle lampen bekeek: 'We hebben hier met een potentiële glimmer te maken.' Een potentiële glimmer was ik nog nooit genoemd in mijn leven, toch zou ik die kwalificatie nooit op mijn cv zetten. De film...

D-day
Ik verdring alle nare dingen direct D-day Een geweten moet niks kosten D-day

Pagina's