Luc Smits, Rotterdamse wonderboy

13-7-2012 14:00

Door Hans van Willigenburg

Handen uit de mouwen! Rotterdams projectontwikkelaar Luc Smits is de natte droom van het alom bedreigde vooruitgangsgeloof: zonder diploma's van slecht betaald verpleger tot megarijke zakenman. Met zijn bedrijf LSI Investments weet hij het ene prestigieuze project na het andere te realiseren. Tijd voor een close-up door Stadslog. 

 

In het zakenblad Quote wordt hij consequent 'stenenboer' of 'betonboer' genoemd, de Rotterdamse projectontwikkelaar Luc Smits. Deze succesvolle zakenman is het prototype van de Rotterdamse 'aanpakker', de man die niet (teveel) nadenkt, ergens een mooie plek ziet of een kans, fiks investeert en er vervolgens zogezegd 'voor gaat', zonder een duimbreed te wijken. Om het allemaal nóg wat vertrouwder Rotterdams te maken: Smits is autodidact. Geen diplomaman, dus. Hij heeft zijn kennis niet uit boekjes, nee, hij 'ziet' dingen. Zo heeft hij het mantra ontwikkeld dat moderne kantoorlocaties (1) 'dichtbij knooppunten van openbaar vervoer moeten zitten', (2) 'duurzaam moeten zijn' en (3) 'aan de eisen van Het Nieuwe Werken moeten voldoen', zie filmpje. In 2010 schatte Quote zijn persoonlijk vermogen op 35 á 40 miljoen euro.

 

Dik met de gemeente

 

De gemeente Rotterdam en Smits zijn goede bekenden van elkaar. De gemeente ziet wel wat in zijn 'visie' en het bijbehorende aura van snelle fikser, en omgekeerd ziet Smits, geboren en getogen Rotterdammer, wel wat in de gebouwen waarmee Rotterdam in zijn maag zit. Een poosje terug was er even sprake van een glad te strijken plooi toen de gemeente voor miljoenen begon af te dingen op een gronddeal rond het Schiekadeblok. Smits was 'not amused'. Maar hoe werkt dat in die kringen? Als het om miljoenen gaat is er altijd geld voor een glas 'Wiedergutmachungs'-champagne, zo ook hier. De gemeente betaalde Smits uiteindelijk 52 miljoen in plaats van 70 miljoen euro, maar wie weet wat Smits daar in de achterkamertjes voor terug heeft gekregen?

 

Ivoren toren

 

Op de website van zijn bedrijf, LSI Investments, worden enkele van Smits' bouwprojecten in - uiteraard - bloemrijke bewoordingen bewierookt, waaronder 'Central Post', het voormalige stationspostgebouw aan het Delftseplein 31. In het promofilmpje 'Central Post - een tweede leven' zien we behalve de altijd energieke Luc Smits ook een bezoek aan het hoofdkantoor van Bureau Jeugdzorg, dat in de meest adembenemende tinten is uitgevoerd. Als kijker ben je, onbedoeld, getuige van een veelzeggende scène: Bureau Jeugdzorg baadt op de zoveelste verdieping van Central Post in luxe (hoezo crisis?), LSI toont trots het gelikte interieur van Central Post en jij, als kijker, maar denken aan die hulpbehoevende jongere die, hoe dan ook, vanuit deze Ivoren Toren nooit geholpen zal gaan worden. Blijft Rotterdam dan voor eeuwig in stenen deals denken in plaats van mensen?

 

Handige jongen in groen sausje?

 

Verderop in het filmpje volgt er nóg een aardig en veelbetekenend moment. Smits positioneert zichzelf als visionair ('de markt zag het niet zitten in dit gebouw, ik wel') en haalt dan vervolgens zijn gelijk door te zeggen dat, ver boven verwachting, tachtig procent van Central Post inmiddels verhuurd is. 'En niet aan creatieve bedrijfjes die zomaar wat bureaus tegen elkaar schuiven,' zegt hij met dédain. 'Nee, aan zakelijke, traditionele bedrijven!' Lees: niet aan slecht betalende kuthippies, maar aan degelijke mensen in merkpakken. Maar, beste Luc, we waren toch van Het Nieuwe Werken? En de duurzame economie? Wat is er dan mis met creatieve bedrijfjes? Juist zij komen toch met de groene oplossingen? En de slimme vernieuwing? Nu zien we ProRail en Bureau Jeugdzorg (zoek de overeenkomsten!) in een, ondanks alles, massief gebouw waar de oude economie met zijn dikke gat in neergestreken is.

 

Kernvraag: is Luc Smits een visionaire ondernemer die het meent met duurzaamheid en Het Nieuwe Werken? Of een handige jongen in een groen sausje, die als puntje bij paaltje komt gewoon zijn geld ophaalt bij de goedgevulde kassa's van overheid en semi-overheid?

 

(Het filmpje 'Central Post - een tweede leven' is alleen te bekijken via de website van LSI Investments, klik onder 'Film' op 'Central Post'.)

 

Een korte levensbeschrijving van Luc Smits vind je hier 

Rubriek Slim bezig?

Hans van Willigenburg

Hans van Willigenburg is een veelvraat. In 1989 debuteerde hij, na een studie literatuurwetenschap, als columnist bij De Volkskrant tussen 'kanonnen' als Remco Campert en Jan Blokk...

Bekijk profiel