Domweg gelukkig op Zuid

23-7-2014 12:30

Door Rob van Olm

Domweg gelukkig in de ... Christiaan de Wetstraat, of in de eveneens gerenoveerde Johannes Brandstraat. Ach, waarom niet. Ik zou een beetje rondhangen op het Afrikaanderplein en mijn boodschappen doen op de markt. Dagelijks zou ik het winkeltje bezoeken op de hoek van de Bloemfonteinstraat, van Van Loon jr., waar vergeelde lp’s van Gene Vincent en Cliff Richard in de etalage hangen en strips en boeken liggen. Het is zo’n zaakje met spulletjes die me ter plekke van de grootste waarde lijken, maar die ik thuisgekomen teleurgesteld weggooi. Of ik zou m’n haar laten permanenten bij Hairstyl Paradijs en daarna een kopje koffie drinken bij café Bloemfontein... laat ik daar maar alvast mee beginnen, het waait zo hard vandaag dat ik geen coupe van Hairstyl Paradijs nodig heb.

        Ik groet vriendelijk, maar krijg niet de indruk dat men op mijn komst heeft zitten wachten. Men kent elkaar allemaal, de stamgasten betreden de ruimte alsof ze hun eigen woonkamer binnenstappen.

        ‘Haai Henkie. Jantje. Mafkees.’

        Twee dingen vallen me op: er hangen geen foto’s van Feyenoord aan de muur en ik heb de smalste schouders. Iedereen lijkt een beetje kwaad op van alles. Vier mannen besluiten te biljarten. Iedere bal, vooral de gemiste, wordt uitgebreid becommentarieerd. Het is even wennen aan het taalgebruik - laat ik zeggen dat die afwijkt van ‘de tale Kanaäns’- toch krijg ik het steeds meer naar m’n zin en aan het eind hoor ik mezelf luid aanwijzingen geven, met een flesje bier in m’n hand.

        Ik vervolg mijn wandeling en loop door de gerenoveerde Johannes Brandstraat. Een vrouwelijke, eeneiige tweeling van ongeveer zestig jaar praat met een buurvrouw. Sjaaltjes, jassen, jurken en schoenen zijn van identieke snit en kleur. Ze kleden zich hetzelfde omdat hun moeder hen vroeger ook zo kleedde, vertellen ze me. Ze wonen bij elkaar op de trap. Zijn ze ook met dezelfde man getrouwd? Vraag ik. Nee, dat niet. Ze denken ook hetzelfde, zeggen ze.

        ‘Hoe weet u dat nou?’ vraag ik, maar daar krijg ik geen antwoord op.

        Ze groeten me, een beetje waggelend steken ze over.

        Ik kijk hen na en verdomd, even voel ik me domweg gelukkig.

Rubriek Toerist in eigen stad

Rob van Olm

De Rotterdamse schrijver en onderzoeksjournalist Rob van Olm (1947) publiceerde romans en journalistieke boeken, zoals 'Verloren dagen', een roman over de Spaanse burgeroorlog, en ...

Bekijk profiel