Feyenoord geeft Ajax historisch pak slaag

28-1-2019 02:02

Door Hasko van Dalen

Kuip-correspondent Hasko van Dalen beschrijft zijn beleving van de meer dan klassieke Klassieker tegen Ajax (6-2). Maar legt in één adem de vinger op de zere plek van de erbarmelijke verhouding tussen club en supporters.  

In de bijna 50 jaar dat ik nu in De Kuip kom heb ik nooit eerder meegemaakt dat we meer dan vier  goals scoorden tegen aartsrivaal Ajax. De vorige keer blijkt eind 1964 te zijn geweest en daar was ik nog niet bij. Ook andere supporters op Vak V hadden nog nooit meegemaakt dat Feyenoord zo’n ongenadig pak slaag uitdeelde aan Ajax. Het was een historische zondag.

We hadden deze overwinning ook echt nodig na de malaise die we tot nu toe in dit seizoen doormaakten. In december zag ik Feyenoord voor de tweede keer in De Kuip met 0-2 verliezen van Fortuna Sittard. De eerste keer was 20 augustus 1989. Toen waren er slechts 10.236 supporter in De Kuip. Een deel ervan bestormde het veld en eiste het ontslag van trainer Pim Verbeek. Een dergelijke actie bleef dit keer achterwege. De 42.500 toeschouwers die er nu waren lieten de nederlaag gelaten over zich heen komen. Alleen vanaf de Gerard Meijer tribune klonken afkeurende scheldkanonnades en het inmiddels bekende “Schaam je rot”. Voor de beker kregen we revanche, maar ook nu was het spel, ondanks de 4-1 zege, niet best. Na de eerste 20 minuten had Fortuna al met 0-4 voor kunnen staan. Aan het stukje van het veld waarop Coen Moulijn vroeger excelleerde hoefden grasmeester Erwin Beltman en zijn mannen in de rust geen extra aandacht meer te besteden. Sam Larsson kwam er nooit, hij ging altijd alleen maar binnendoor. Zo voorspelbaar als eb en vloed, net als de rest van het aanvalsspel.

Ongekende opleving

Menig supporter keek daarom met angst en beven uit naar de klassieker. Toen de opstelling van Gio op internet verscheen werd er op Vak V heftig gediscussieerd over de keuze die de trainer maakte.  Bij mij heerste ongeloof over het passeren van Jørgensen en handhaven van Larsson. Anderen waren weer verbaasd over de rentree van Botteghin, als speelde Van der Heijden de laatste weken wel erg zwak. De eerste tien minuten hielden we ook ons hart vast. Ajax regeerde en kwam al snel op een 0-1 voorsprong. Onze verdediger leken het in hun broek te doen van de spanning. De ommekeer kwam toen de 1-1 uit het niets viel. Op Vak V tuimelden we ouderwets over elkaar heen van blijdschap. Wat er daarna gebeurde is eigenlijk helemaal niet met een pen te beschrijven. Het spel golfde heen en weer, we kwamen op voorsprong, het werd weer gelijk en net voor het einde van de eerste helft zette Robin van Persie ons weer op voorsprong. In de rust raakten we niet uitgesproken over deze geweldige klassieker. Het was lang geleden dat we zo’n prachtige wedstrijd hadden meegemaakt. En toen wisten we nog niet eens wat ons in de 2e helft te wachten stond.

Prachtige goals

Die tweede helft was net 10 minuten oud toen Robin van Persie zijn tweede treffer maakte en zijn ploeg een 4-2 voorsprong bezorgde. Op Vak V barstte een waar volksfeest los, alsof we de Europa Cup hadden gewonnen. Iedereen om mij heen wist het zeker, dit gingen we niet meer uit handen geven. Die Amsterdammers met hun door de media omhoog geschreven spelers en absurde transfersommen kregen in De Kuip een lesje in strijdlust en effectiviteit. Het was genieten geblazen, zeker de keren dat de Ajaxieden als kleine kinderen verongelijkt bij de scheidsrechter kwamen klagen over een lichte overtreding van een Feyenoorder. Waarbij opviel dat scheidsrechter Makkelie een uitstekende wedstrijd floot. Hij nam niet voor elk wissewasje de fluit in zijn mond en was bepaald niet partijdig. Niet alleen stevige ingrepen van Feyenoorders, maar ook voor die van Ajaxieden bestrafte hij met vrije trappen, maar hij liet de gele kaarten achterwege. Naarmate de wedstrijd vorderde nam ook de vrees voor een aansluitingstreffer af. Tegelijk hoopten we dat we eindelijk eens van de kansen die we kregen zouden benutten en het duel definitief op slot zouden gooien. In de 75-ste minuut was dat het geval toen Vilhena de 5-2 maakte met een fraaie goal. De 6-2 van invaller Ayoub in de 84-ste minuut was ook een prachtige goal en voor de fans de slagroom op de taart. Vanaf dat moment hebben we op Vak V alleen nog staan zingen en dansen.

Legioen weer waardevol

Na afloop gaven diverse spelers toe dat de steun van het legioen van grote waarde was gebleken. Van Persie zei dat hij bij de gang naar de tunnel in de rust had genoten van de entourage. Het kan dus wel, het legioen opzwepen met goed spel en de fans een onvergetelijke middag bezorgen. Helaas gebeurt dat te weinig. Bovendien merk je tijdens andere wedstrijden dat de club zich steeds verder vervreemdt van de eigen supporters. VI-verslaggever Iwan van Duren schreef onlangs in een tweet dat als er een club is die niets van supporters begrijpt, niets van de eigen aantrekkingskracht, het uitgerekend Feyenoord is – dat groot werd dankzij die supporters. Het meest typerend daarvoor was de laatste training voor de klassieker, afgelopen zaterdag. Vroeger was die laatste training een happening in De Kuip met duizenden supporters, vuurwerk en fakkels. Nu was het een besloten training. Een paar honderd supporters konden het niet laten toch hun steun aan het elftal te tonen. Ze stonden in de buurt van trainingscomplex 1908 op een dijk met hun fakkels en spreekkoren. Hun afstand tot het trainingsveld stond symbool voor de afstand die er is ontstaan tussen club en supporters. De historische zege op Ajax dringt de pijn daarover voor even naar de achtergrond. We gaan nu eerst een paar dagen genieten van alle loftuitingen op tv en in de kranten.

Afbeelding / youtube.com

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel