Feyenoord huilt, Feyenoord lacht

9-8-2019 17:35

Door Hasko van Dalen

Terwijl de coördinatie in de clubleiding om te huilen is, kon er na de zege tegen Dynamo Tblisi tegelijkertijd gelachen worden. Verwarrende tijden in De Kuip, blijkt ook uit het verslag van Hasko van Dalen.

Donderdagavond verlieten louter blije mensen De Kuip. Voor het eerst dit seizoen had Feyenoord een puike wedstrijd gespeeld. Dinamo Tbilisi werd met 4-0 verslagen. De score had wellicht nog hoger kunnen uitvallen, maar daar maalden de supporters niet om. Dit mag in de uitwedstrijd niet meer misgaan. De play-offs voor de Europa League zijn binnen bereik.

Gek genoeg zat de stemming in de Kuip er al vanaf het begin goed in. Dit terwijl de fans vooraf weinig fiducie hadden in een goed resultaat. De uitslag en het spel in de wedstrijd tegen Sparta stemden niet hoopvol. De Kuip zat dan ook maar halfvol. Ondertussen ging het gerommel in de club onverdroten door. Het lijkt wel of er geen moment rust is binnen de club. Bij de lange lijst van vertrokken leidinggevenden (De Jong, Van Geel, Grootscholten, Fred Zwang) voegde zich ook nog eens het hoofd van de medische staf René Dannenburg. Na bijna 11 jaar bij Feyenoord gewerkt te hebben gaat hij op zoek naar een nieuwe uitdaging. Onrustig was het ook op het transferfront. Op de websites buitelden de nieuwsberichten over elkaar heen over het vertrek van St. Juste, de terugkeer van Rick Karsdorp, de komst van Liverpool-speler George Johnson en de interesse in Ricky van Wolfswinkel. Ondertussen was na zondag ook het gezaag aan de stoelpoten van trainer Jaap Stam al begonnen. Bij RTV Rijnmond werd fijntjes opgemerkt dat hij wel erg onrustig langs de lijn liep, terwijl Henk Fräser juist kalm oogde. Bij FoxSports werd zijn tactiek gehekeld, omdat hij de backs te veel naar voren liet spelen. Zo vroeg in het seizoen al de trainer ter discussie stellen is iets heel ongewoons op Rotterdam Zuid.

Tapia, grote verrassing

Ook aan het begin van de wedstrijd ging het op Vak V over de trainer en zijn tactiek. Jaap Stam had namelijk een grote verrassing voor het legioen in petto. Op het middenveld had hij Renato Tapia geposteerd. Een enkeling had wel verwacht dat de Peruviaan zou spelen, maar dan in de plaats van Botteghin, die zondag geblesseerd uitviel. Natuurlijk werden direct grapjes gemaakt over onze interim technisch directeur, die vond dat Tapia weg moest. Op Vak V waren we al langer van mening dat Tapia een heel bruikbare kracht kon zijn. Hij bewees dat deze avond ook weer. We klapten en lachten toen hij er een paar pirouettes en een panna uitgooide, stonden op de banken en beloonden hem met een daverend applaus toen hij werd gewisseld. Toch was hij niet de enige uitblinker. Ook Luis Sinisterra viel weer op door zijn ongedwongen spel en leuke dribbels. Op het middenveld speelde Orkun Kökcü opnieuw uitstekend en ploegde Leroy Fer naar hartlust. Kortom, het was voor een keertje eens echt genieten in De Kuip. Vooral in de slotfase, toen Tbilisi bezweek onder de druk na een rode kaart, golfde het enthousiasme van de tribune en had je niet door dat het stadion niet helemaal vol zat.

Schoolvakantie

Dat de Kuip maar half gevuld was zat kwam waarschijnlijk niet alleen doordat er vooraf weinig vertrouwen op een goede wedstrijd was, maar ook door de zomervakantie. Ik miste in ieder geval een heel stel bekende gezichten op Vak V, al zaten de doorgewinterde fans er natuurlijk wel. De schoolvakantie bood wel aan heel wat jonge kinderen de kans om eens een Europese avondwedstrijd bij te wonen. Het vroege aanvangstijdstip hielp daar ook aan mee. Een rij voor mij zat een jongen van een jaar of zeven, samen met vader, oma en oom. Hij was druk in de weer met het verzamelen van draagkartons voor de drinkbekers die overal lagen te slingeren. Ondertussen had hij ook nog wel oog voor de wedstrijd. Af en toe riep hij een aanwijzing naar het veld. Aan mij legde hij uit dat de speler die op de grond lag een rotschop had gekregen. Na elk doelpunt hees zijn vader hem op zijn schouders en zong het jochie uit volle borst de goaltune (het Jalalalalala van de Hermes House Band) mee. Iets verderop zat een gezin, dat een gezellig uitje had met een nog jonger ventje. Bij elke spelonderbreking en in de pauze haalde hij een kleine hand spelcomputer tevoorschijn. Het nadeel van dergelijke jonge kinderen is dat ze op de meest onmogelijke momenten opeens heel nodig moeten plassen. Dus moest papa mee de tribune af naar de toiletten en miste zo een deel van de wedstrijd.  Nou was dat in de eerste helft niet zo erg. Feyenoord domineerde wel, viel ook aan, maar echte grote kansen waren er niet meer na de beginfase. Vader en moeder waren wel zo slim geweest om zelf drankjes voor hun zoon mee te nemen. Een moeder met dochter die verderop zat had daar niet aan gedacht. Die moest halverwege hals over kop een bekertje drinken halen en  ontdekte in de pauze dat de wachtrijen bij de afgifteloketten zo lang zijn, dat ze der eerste tien minuten van de tweede helft volledig miste. Wedstrijden van Feyenoord overleven is ook een kwestie van ervaring. De jeugd die er donderdagavond was heeft ongetwijfeld genoten en een geweldige ervaring opgedaan. Laten we hen, en voor onszelf, hopen dat er dit seizoen nog vele van dergelijke mooie wedstrijden met forse uitslagen volgen.

Afbeelding / www.facebook.com

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel