Helemaal niets in De Kuip

28-2-2019 15:44

Door Hasko van Dalen

Het laatste seizoen van Giovanni van Bronckhorst als trainer van Feyenoord eindigt in een grote deceptie. De strijd om de titel was al in december verloren. Winst van de KNVB beker als troostprijs zit er na verlies tegen Ajax ook niet meer in. Zelfs de derde plaats dreigen we te verliezen door de slechte resultaten in uitwedstrijden. Het spook van play-offs om Europees voetbal komt steeds dichterbij.

Voor aanvang van de klassieker in de halve finale om de KNVB beker waren er twee kampen op de rijen in Vak V die gereserveerd zijn voor Sportclub Feyenoord. Het grootste kamp bestond uit optimisten, die er zeker van waren dat we Ajax ook dit keer zouden verslaan. Misschien niet met zulke klinkende cijfers als de 6-2 zege in de competitie, maar wel duidelijk. Het kleinste kamp bestond uit pessimisten die vreesden dat Ajax revanche zou nemen voor die smadelijke 6-2 nederlaag in de competitie. Ik behoorde tot dat laatste kamp. Vooral ook omdat Kevin Blom door de KNVB als scheidsrechter was aangewezen. Zijn antipathie tegen Feyenoord steekt hij nooit onder stoelen of banken. Ook nu floot hij bij elk twijfelgeval in ons nadeel. Helaas kregen de pessimisten dus gelijk. Al begon Feyenoord goed. Larsson had al snel de 1-0 moeten maken, maar mikte op de paal. Hij bevestigde daarbij zijn slechte rendement. Onbegrijpelijk dat hij de voorkeur kreeg boven Jørgensen, die tegen PSV ijzersterk speelde.  De ommekeer kwam vlak voor rust toen scheidsrechter Blom onterecht een corner aan Ajax gaf, waaruit De Ligt scoorde. Larsson liet hem zomaar lopen. Ook bij de 0-2 vlak na rust was Larsson een stapje te laat om de bal te onderscheppen.

Bedroevend slecht spel

Geen enkele supporter op Vak V verbaasde zich erover dat ik tot het kamp van de pessimisten behoorde. Het is iets van de laatste tijd.  Vroeger ging ik monter op mijn stoeltje zitten in de verwachting dat we wel zouden winnen, alleen met hoeveel was de vraag. Soms werd ik dan teleurgesteld, maar dat deerde niet. De volgende wedstrijd was ik weer even positief. Dat positieve gevoel is echter verdwenen na de reeks van zeven nederlagen onder trainer Giovanni Van Bronckhorst. Onder zijn leiding is het positiespel zo bedroevend slecht, presteert men in uitwedstrijden tegen laagvliegers als een regelrechte degradatiekandidaat. Zelfs het stadion is tijdens veel duels niet meer de kolkende Kuip die het vroeger altijd was. De prijzen die we wonnen namen de onvrede daarover niet weg, al was ik ook euforisch na het kampioenschap. De goal van Dirk Kuyt in de eerste minuut tegen Heracles was een regelrechte bevrijding. Vooral omdat de pessimist in mij na de 3-0 nederlaag bij Excelsior een week in mij vreesde dat het alsnog mis zou gaan.

Geen topsportklimaat

In mijn kritiek op het spel sta ik overigens niet alleen. De onvrede is in alle supportersgeledingen van club voelbaar. De uitwedstrijd tegen FC Groningen was de slechtste prestatie sinds het HCS tijdperk. Geen enkel bezieling, geen zichtbaar tactisch concept, spelers die de bal nog geen drie keer naar elkaar konden overspelen. Ik had medelijden met de supporters die nog elke keer meegaan naar uitwedstrijden. Ze waren er ook tegen PSV weer. Gelukkig voor die trouwe volgelingen speelde Feyenoord die wedstrijd wel goed en haalde het ondanks een rode kaart een verdienstelijk gelijkspel. Al had er misschien meer in gezeten. Volgens sommige commentatoren is het feit dat Feyenoord tevreden was met het gelijke spel bij PSV symbolisch voor het ontbreken van een topsportklimaat in De Kuip. Men neemt genoegen, niet eens met second best, maar met third best.

Bestuurscrisis

Het bestuur van Feyenoord wordt door veel supporters gezien als een stel slapjanussen. Zelfs het vertrouwen in Jan de Jong als nieuwe man lijkt weg te ebben. Na het vertrek van Eric Gudde hadden veel Feyenoord supporters gehoopt op Robert Eenhoorn als nieuwe directeur. Een echte Feyenoorder, die ook Varkenoord van binnenuit kent. Zoals gebruikelijk, en bij het aantrekken van nieuwe spelers traditie, koos Feyenoord de verkeerde man. Bij de start leek het met Jan de Jong nog wat te worden. Hij ging overal langs en stelde zich voor iedereen open. Ik heb hem een paar keer gesproken en het leek mij een aardige man. Helaas blijkt tot nu toe daadkracht niet zijn sterkste kant. Te snel concludeerde hij dat hij in het Maasgebouw met louter topmensen te maken had. Vele supporters op Vak V, en ik in ieder geval, dachten daar anders over. De communicatieafdeling blinkt erin uit om op het verkeerde moment het verkeerde te zeggen. De verhouding met de supporters is daardoor ernstig verstoord. Op commercieel gebied missen we de slag volledig. Als shirtsponsor hebben we een tweederangs energiebedrijf dat ook nog eens via een dubieuze truc bij ons binnen is geparachuteerd. De keuze in de fanshops sluit niet echt aan bij de wensen van de supporters. Ondertussen lijkt Jan de Jong zich alleen maar te richten op het luchtkasteel dat Feyenoord City heet. Een project waarvan velen vrezen dat het de doorsteek voor de club kan betekenen. Soms lijkt Feyenoord wel de slechtst geleide club uit de Eredivisie. Ze zeggen weleens dat als het in de top van een voetbalclub niet loopt, je dat ook terugziet op het veld. Als afgelopen woensdag daar een voorbeeld van was, dan gaat het in de top wel heel slecht. Helaas is er weinig hoop dat nu eindelijk eens wordt ingegrepen en de lat hoger wordt gelegd. De kans is groot dat we het “Helemaal Niets In De Kuip” nog heel vaak zullen moeten aanhoren.

Afbeelding / wikipedia.org

Rubriek Vanuit de Kuip

Hasko van Dalen

Hasko van Dalen (geboren 11 december 1949) is al meer dan 50 jaar supporter van Feyenoord en sinds 1983 een trouwe bezoeker van alle thuiswedstrijden. Zijn vaste stek is Vak V, waa...

Bekijk profiel