De slag om Rotterdam

19-2-2013 11:18

Door YMR

YMR verwerkt de laatste aflevering #dson

 

Afgelopen maandag één van mijn favoriete programma’s op tv met mijn favoriete stad in de hoofdrol. De slag om Nederland over Rotterdam. Leuk! Nee! Ontluisterend. Rotterdam blijkt in de bouwwereld een stad te zijn van mannetjes die met elkaar kijken wie de langste heeft. Telkens is dat iemand anders, telkens een nieuwe. Het begon bij ‘t Witte Huis en waar het eindigt is nu nog niet duidelijk. Dát het moet eindigen wel, liefst voordat ons centrum net zo’n spookomgeving wordt als dat van Detroit.

 

Het mannetje dat telkens opduikt en blijk geeft van een lange (adem) is onze wethouder Karakus. Een verkoper die iets onverkoopbaars verkoopt en ondertussen zonder blikken of blozen in de camera kijkt. Wandelend door een lege binnenstad vertelt hij dat projectontwikkelaars niet ontwikkelen als er niet eerst verhuurd is. Verder legt hij uit dat het de gemeente een besparing oplevert als je minder mensen laat werken op een groter vloeroppervlak in een anders niet vol te krijgen nieuwbouw. Ik ben het spoor bijster... Tuurlijk: het Marconiplein is niet de meest sexy locatie, ondanks de bekleding van de torens met Carrara-marmer (weer wat geleerd). Hulde voor de cameraman die het zo mooi in beeld kreeg. En ja, ook volgens Koolhaas zelf werd het hoogste tijd om eens wat in Rotterdam te bouwen. Maar toch...

 

Stoppen met bouwen
Een paar jaar geleden heb ik voor een klus wat uitzoekwerk gedaan: hoe zit het met de leegstand op de kantorenmarkt op verschillende plekken en hoe gaat deze zich de komende tijd ontwikkelen? Zelfs op de meest centrale plekken was er veel meer leegstand dan verwacht in vergelijking met andere grote steden en dergelijke locaties. Op minder centrale en minder goed bereikbare plekken zag het er helemaal slecht uit. Conclusie: stoppen met bouwen voor leegstand, scherpere locatiekeuzes en prioritering maken en eerst oplossingen zoeken voor leegstand op mindere locaties.

 

Wouter van Stiphout vatte het als volgt samen: Het is een kaartenhuis.
Karakus over het te verwachten overaanbod van 50.000m2 winkels: aanbod creëert vraag. De common-senseprijs gaat, kortom, naar van Stiphout.

On the bright side

Tot zover de negatieve kant. On the bright side, want die is er volgens Cruyff ook altijd, krijgt de instantie waar ik werk legio aanbiedingen voor zeer centraal gelegen kantoorruimte voor prijzen waar Karakus in zijn nieuwbouw misschien net een fietsenhok voor kan krijgen. Makelaars buitelen over elkaar heen met aanbiedingen. Huurvrije periode? Geen probleem! Oud huurcontract deels overnemen? Valt over te praten! Verbouwing? Kan geregeld worden! Wij hebben dadelijk waarschijnlijk 2x zoveel ruimte dan nu, voor veel minder geld.
En rondom het centraal station, in het ‘Central District’ van de stad, ontstaat langzaam maar zeker een heel nieuw, spannend milieu. In de verlaten paradepaardjes van weleer, groeien en bloeien nieuwe initiatieven die zonder de leegstand en de bijbehorende gekelderde prijzen nooit zo centraal hadden kunnen zitten. Creatieve ondernemingen, zzp-ers met kleine kantoren en gezamenlijke ruimtes, mediabedrijven, daghoreca, nachtclubs, creatieve ruimtes voor jongeren en tijdelijke buitenactiviteiten.

 

Karakus heeft hier waarschijnlijk geen boodschap aan, maar feit is dat dit gebied door de tijdelijkheid wel een stuk levendiger is geworden dan voorheen.  

 

Berlijn aan de Maas

Daarmee is niet gezegd dat de bouw en leegstandscyclus niet gestopt moet worden, wel dat ieder nadeel zijn voordeel heeft en dat een hele hoop leuke, nieuwe dingen in de stad er wellicht niet waren zonder die ontzettende bouwwoede en scheefgroei in de markt. En ook al wordt de bouwwoede per direct een halt toegeroepen, die ruimte blijft nog wel even. Een ruimte om in de stad, op centrale locaties, mooie nieuwe dingen te organiseren voor tarieven die men op vergelijkbare locaties in andere steden niet voor mogelijk houdt. In plaats van Manhattan aan de Maas, Berlijn aan de Maas - zou dat geen mooie ambitie zijn?

 

Aanverwante artikelen op Stadslog:

 

http://www.stadslog.nl/ogen-oren/skyline-nooit-af-maar-de-penopauze-wacht

Rubriek YMR

YMR

13 jaar geleden overgevlogen uit het zonnige Zuiden, immer nog met zachte 'G' in haar vocabulaire. Sociologe, metropolitaan onderzoeker, met een passie voor Berlijn en een uit de h...

Bekijk profiel